ویژگی‌های روان‌سنجی مقیاس احتمال بازگشت به سوء مصرف مواد

هدف از پژوهش حاضر رواسازی و بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی مقیاس احتمال بازگشت به سوء مصرف مواد (srrs) بود. به این منظور تعداد 150 نفر از زندانیان معتاد شهر چناران بصورت تصادفی ساده انتخاب شده و مقیاس احتمال بازگشت به سوء مصرف مواد (srrs) و پرسشنامه وسوسه مواد پس از ترک (pdcts) را تکمیل کردند. تحلیل عاملی اکتشافی ساختار پنج عاملی پرسشنامه را نشان داد. میزان واریانس تبیین شده 77.54 درصد بود. تحلیل عاملی تاییدی مرتبه دوم نیز از برازش مطلوبی برخوردار بود. روایی سازه همگرا و واگرا نیز در سطح مطلوبی قرار داشت. ضرایب آلفای کرونباخ برای کل مقیاس 0.94 و برای زیر مقیاس‌ها از 0.92 تا 0.95 به دست آمد. در مجموع به نظر می‌رسد که مقیاس احتمال بازگشت به سوء مصرف مواد (srrs)، دارای ساختاری چندبعدی بوده و از روایی و پایایی مطلوبی در میان افراد مبتلا به سوء مصرف مواد مخدر برخوردار است. از این مقیاس به منظور ارائه خدمات بهداشتی ودرمانی می‌توان استفاده کرد.

psychometric properties of the stimulant relapse risk scale

the current study aims to validate and explore the psychometric properties of the japanese version of the stimulant relapse risk scale (srrs). a total of 150 prisoners in chenaran who were addicted to substances, were randomly chosen to complete two scales: the stimulant relapse risk scale's japanese version (srrs) and the post-detoxification craving and temptation scale (pdcts). an exploratory factor analysis indicated a five-factor structure, accounting for 77.54 percent of the variance. the second-order confirmatory factor analysis corroborated a satisfactory model fit. the cronbach's alpha values registered at 0.94 for the entire scale, with subscale figures ranging from 0.92 to 0.95. both convergent and divergent construct validity received positive evaluations. overall, the srrs exhibits a multifaceted structure and stands as a robust and valid tool for assessing relapse risk among substance users, offering significant implications for health and medical service provision.