بررسی رابطۀ بین فرهنگ‌سازمانی و توانمندسازی روان‌شناختی معلمان دورۀ ابتدایی استان قم

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطۀ مولفه‌های فرهنگ‌ سازمانی با توانمندسازی روان‌شناختی معلمان دورۀ ابتدایی استان قم بود. روش پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی بوده و از نظر هدف کاربردی بود. جامعه آماری پژوهش شامل معلمان دورۀ ابتدایی استان قم بود که تعداد آن‌ها 6378 نفر برآورد شد. حجم نمونه از طریق نرم‌افزار gpower، تعداد 362 نفر برآورد گردید و به روش تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از دو پرسشنامۀ استاندارد فرهنگ سازمانی عباسی (1377) و توانمندسازی لی و ژو (2022) استفاده شد. ارزیابی پایایی پرسشنامه‌ها به روش آلفای کرونباخ انجام شد و مقدار آمارۀ آلفا پرسشنامه توانمندسازی 0.77 و مقدار آمارۀ آلفا پرسشنامه فرهنگ ‌سازمانی 0.93 به دست آمد که نشانگر پایایی مناسب ابزار است. تجزیه‌وتحلیل آماری داده‌ها از طریق آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه و به کمک نرم‌افزار spss27 انجام شد. یافته‌ها نشان داد با استفاده از روش تحلیل رگرسیون همزمان، مدل معنی‌داری به دست آمد (0.622= مجذور r تنظیم ‌شده و 0.001> pو 60.365 =f). این مدل 62.2 درصد از واریانس را تبیین می‌کند. یافته‌ها نشان داد که رابطۀ معناداری بین جهت‌دهی و هدایت، الگوهای ارتباطات و روابط و حمایت مدیریت با توانمندسازی معلمان دورۀ ابتدایی استان قم وجود ندارد. همچنین بین دو مولفۀ پاداش و هویت با توانمندسازی معلمان رابطۀ منفی و معناداری وجود داشت. میان سایر مولفه‌های فرهنگ ‌سازمانی و توانمندسازی معلمان رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد که مولفۀ خطرپذیری از بیشترین تاثیر معناداری برخوردار بود. درنتیجه می‌توان گفت که مدیران مدارس می‌توانند با فراهم آوردن بستری مناسب برای ترغیب و تشویق معلمان، شرایطی ایجاد کنند که آن‌ها بتوانند با پذیرش چالش‌ها و تغییرات جدید، در جهت ابتکار عمل و بلندپروازی تلاش کرده، به آزمایش ایده‌های جدید، به عنوان بخشی از فرآیند یادگیری توجه کنند و با بیان نظرات خود در محیطی امن، به رشد فردی و تحقق اهداف سازمان کمک نمایند.

investigating the relationship between organizational culture and psychological empowerment of primary school teachers in qom province.

the aim of this research was to investigate the relationship between components of organizational culture and the psychological empowerment of primary school teachers in qom province. the research method was descriptive-correlational, and its objective was applied research. the statistical population included primary school teachers in qom province, estimated at 6,378 individuals. the sample size was calculated to be 362 people using the gpower software and selected through stratified random sampling. to collect data, two standard questionnaires were used: abbasi's (1377) organizational culture questionnaire and li and zhou's (2022) empowerment questionnaire. the reliability of the questionnaires was evaluated using cronbach's alpha, yielding a value of 0.77 for the empowerment questionnaire and 0.93 for the organizational culture questionnaire, indicating the tools' adequate reliability. data analysis was performed using pearson correlation and multiple regression tests with spss27 software. the results showed that using simultaneous regression analysis, a significant model was obtained (adjusted r^2=0.622, p<0.001, f=60.365). this model explained 62.2% of the variance. the findings showed that there was no significant relationship between direction and guidance, communication patterns, and managerial support with the psychological empowerment of primary school teachers in qom province. additionally, there was a negative and significant relationship between the components of reward and identity and teacher empowerment. a positive and significant relationship was observed between other components of organizational culture and teacher empowerment, with the risk-taking component having the most significant impact. consequently, it can be said that school administrators can provide a conducive environment that encourages teachers to accept challenges and new changes, work towards initiative and ambition, consider experimentation as part of the learning process, and contribute to individual growth and the achievement of organizational goals by expressing their opinions in a safe environment.