پیش‌بینی خودکارآمدی تحصیلی براساس باورهای انگیزشی، راهبردهای خودتنظیمی و عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان دختر مقطع متوسطه اول شهر کرمانشاه

هدف پژوهش حاضر پیش بینی خودکارآمدی تحصیلی براساس باورهای انگیزشی، راهبردهای خودتنظیمی و عملکرد تحصیلی در دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول شهر کرمانشاه است. روش پژوهش توصیفی - همبستگی است. جامعه آماری (3373 نفر) شامل دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول شهرکرمانشاه بوده که در سال تحصیلی 1398-1399 تحصیل می کردند. با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای 330 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. جهت اندازه گیری متغیرها از پرسشنامه های خودکارآمدی تحصیلی مورگان-جینکز (1999)، انگیزشی هرمنس (1998)، راهبردهای خودتنظیمی زیمرمن و مارتینزپونز (1986) و عملکرد تحصیلی فام و تیلور (1999) استفاده شد. برای تحلیل داده ها نیز از ضریب همبستگی و رگرسیون چندگانه استفاده شد. یافته ها نشان داد که بین باورهای انگیزشی با خودکارآمدی تحصیلی در دانش آموزان، رابطه مثبت معنی داری وجود دارد (0.0001=p و 0.56= r). بین راهبردهای خودتنظیمی با خودکارآمدی تحصیلی در دانش آموزان، رابطه مثبت معنی داری وجود دارد (0.0001=p و 0.49= r). بین عملکرد تحصیلی با خودکارآمدی تحصیلی در دانش آموزان، رابطه مثبت معنی داری وجود دارد (0.0001=p= و 0.52= r). رگرسیون پیش بینی خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان از روی متغیرهای باورهای انگیزشی، راهبردهای خودتنظیمی و عملکرد تحصیلی معنی دار است (0.0001>p و 14.51=f). بنابراین، می توان نتیجه گرفت که باورهای انگیزشی و مهارت های خودتنظیمی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان قادر به پیش بینی خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان است.

predicting academic self-efficacy based on motivational beliefs, self-regulation strategies, and academic performance of first-year secondary school girls in kermanshah

the purpose of the present study is to predict academic self-efficacy in female students at the first secondary level in kermanshah city. this prediction will be based on their motivational beliefs, self-regulation strategies, and academic performance. the research method is descriptive-correlational. the statistical population consisted of 3373 female students at the first secondary level in kermanshah who were studying during the academic year 2018-2019. using the multi-stage cluster sampling method, a sample of 330 people was selected. in order to measure the variables, the researchers utilized several instruments. morgan-jinks' (1999) academic self-efficacy, hermans's motivation (1998), zimmerman and martinspon's (1986) self-regulation strategies, and pham and taylor (1999) academic performance were all assessed. correlation coefficient and multiple regression were also used for data analysis. the findings showed a significant positive relationship between motivational beliefs and academic self-efficacy in students (p=0.0001, r=0.56). there is a significant positive relationship between self-regulation strategies and academic self-efficacy in students (p = 0.0001, r = 0.49). there is a significant positive relationship between academic performance and academic self-efficacy in students (p = 0.0001, r = 0.52). the regression analysis for predicting students' academic self-efficacy based on the variables of motivational beliefs, self-regulation strategies, and academic performance yielded significant results (p < 0.0001, f = 14.51). therefore, it can be concluded that students' motivational beliefs, self-regulation skills, and academic performance can predict their academic self-efficacy.