نقش فریب در تحقق ضمان قهری( بررسی حقوق ایران با نگاهی تطبیقی به حقوق انگلیس)

یکی از موضوعات مهم در ضمان قهری، ضمان ناشی از فریب و خدعه است که فقها تحت عنوان قاعده غرور از آن یاد می کنند و به استناد آن به شخص فریب خورده ای که به سبب فریب دیگری متحمل زیان شده، این امکان را می دهند که برای جبران خسارت خود به فریب دهنده مراجعه و ادعای جبران خسارت نماید. در کتب حقوقی ایران این مسئله به صورت مستقل بررسی نشده و آنچه که بطور پراکنده نیز مورد بحث واقع شده به تاسی از فقه می باشد. در حقوق انگلیس از این موضوع تحت عنوان تقلب و اظهار خلاف واقع یاد می شود و زمانی تحقق می یابد که بدون صراحت کافی از یک مفهوم دو پهلو استفاده گردد و شخص توصیف کننده با قصد فریب عمداً اظهارات عاری از صحت بیان نموده و یا در صحت و سقم اظهارات خود بی مبالاتی نموده باشد. قواعد حقوقی هر دو کشور نشان دهنده ی این است که فریبکاری از موجبات مسئولیت مدنی قلمداد می گردد و مبنای حکم ضمان ناشی از آن ، فریب و غروری است که موجب ورود خسارت شده است بی آنکه لازم باشد ضرر به مفهوم مصطلح آن محقق گردد. البته در قواعد حقوقی هر کشور شرایط و مبنای متفاوتی از جمله، عمل خدعه آمیز، ورود ضرر، رابطه ی سببیت، علم و عمد و تقصیر و ... در نظر گرفته شده اما ورود خسارت، رفتار خدعه آمیز و رابطه ی سببیت ارکان اصلی ضمان در فریبکاری است که در قواعد حقوقی هر دو کشور انگلیس و ایران مشترک می باشد.

the role of deception in the realization of forced guarantees (review of iranian law with a comparative view of english law(

one of the most important issues in liability is liability arising from fraud and deceit which jurists consider under the title of the rule of pride and according to it the rule of pride, it is possible to refer to the deception and claim compensation for compensation. in the legal books of iran, these problem have not been independently verified and what is widely discussedis the following of jurisprudence. in the english law, this subjectis referred to as fraud and misrepresentation, and when it is realized that without sufficient clarity, a two - side concept is used and the person described by the intention of deception intentionally expressed his or her own statements. the legal rules of both countries show that deception is regarded as the cause of civil liability and the basis of liability is due todeception and pride which causes damage to the cause of damage, without the necessity of loss to the concept of the term .of course , in the legal rules of each country , different conditions such as fraud , loss of loss , causation , science , intentional , fault and … are considered , but the entry of damages , spoofing conduct and the relation of causation is the main elements of liability in deception which is common in both england andiran legal rules.