بررسی مولفه‌های به‌کارگیری پایداری میراث معماری صنعتی ساختمان البرز

پایداری یکی از جنبه مهم در کشورهای درحال‌توسعه است که روزبه‌روز توجه به آن توسط گروه‌های سازنده به خاطر حفظ حیات کره زمین بیشتر شده است. پایداری دارای مولفه‌هایی که در هریک از بناها نیاز به تدقیق سازی دارد که برای باززنده سازی آن‌ها نیاز است اولویت‌بندی گردد و تمرکز توجه به ترتیب سهم‌بندی آن‌ها به وجود آید. این پژوهش با هدف تدقیق سازی مولفه‌های پایداری منطبق بر نمونه موردی و بیان اولویت‌بندی آن‌ها در باز زنده سازی ساختمان صنعتی البرز شکل گرفته است. روش تحقیق ترکیبی تودرتو کیفی در کمی است که در مرحله کیفی ابتدا مرور نظام‌مند نسبت به مقالات گذشته و تحقیقات درجه‌یک سعی می‌شود، مولفه‌های موجود در پایداری تدقیق سازی شود و در مرحله بعد دلفی آینده‌پژوهی با سه فاز طوفان فکری، تحدید و انتخاب برای تدقیق سازی متغیری صورت می‌گیرد، سپس پرسشنامه‌ای با طیف لیکرت تدوین و در اختیار افراد بازدیدکننده متخصص قرار می‌گیرد در این مرحله برای تحلیل آمارهای استنباطی اولویت مولفه‌ها از نرم‌افزار jmp بهره گرفته می‌شود نتایج نشان می‌دهد که به‌کارگیری مجدد این بناها در 4 رکن اصلی توسعه پایدار و 9 محور اصلی قرار دارد. همبستگی بین ابعاد موجود در پیامدهای پایداری به‌کارگیری میراث معماری صنعتی نشان می‌دهد بیشترین همبستگی بین بعد اجتماعی و محیطی با مقدار(0.655) و کمترین مربوط به اقتصادی و فرهنگی با مقدار(0.199) است. درواقع می‌توان با تقویت بعد اجتماعی و محیطی، عمر مفید ساختمان را افزایش داد. درنتیجه توجه صرف به افزایش سرمایه نمی‌تواند یک ساختمان را پایدار کند.

examining the components of implementing sustainability in the alborz industrial heritage building

sustainability is a crucial aspect in developing countries that is increasingly gaining attention from construction groups due to the need to preserve the planet's life. sustainability encompasses components that require thorough consideration in each building, and prioritizing these components is essential for their revitalization. this study aims to refine the sustainability components specific to the case study and prioritize them in the revitalization of the alborz industrial building. the research follows a nested mixed-methods approach, starting with a systematic review of past studies and first-rate research to refine the existing sustainability components. subsequently, a delphi future research method with three phases—brainstorming, narrowing down, and selection—is used to further refine the variables. a likert-scale questionnaire is then developed and distributed to visiting experts. in this phase, inferential statistics for component prioritization are analyzed using jmp software. the results indicate that the reuse of these buildings falls under 4 main pillars of sustainable development and 9 key areas. the correlation between the dimensions in the sustainability outcomes of utilizing industrial architectural heritage shows the highest correlation between the social and environmental dimensions (0.655) and the lowest between the economic and cultural dimensions (0.199). in fact, by strengthening the social and environmental dimensions, the lifespan of the building can be increased. therefore, focusing solely on increasing capital cannot ensure the sustainability of a building.