تبیین دلالت آیه «وَ مَا یُعَمَّرُ مِنْ مُعَمَّرٍ...» بر امکان طول عمرانسان با تاکید بر ابعاد کلامی حیات امام مهدی(عج)

این پژوهش با هدف تبیین دلالت آیه «وَ مَا یُعَمَّرُ مِنْ مُعَمَّرٍ وَ لَا یُنْقَصُ مِنْ عُمُرِهِ اِلَّا فِی کِتَابٍ اِنَّ ذَٰلِکَ عَلَى اللَّهِ یَسِیرٌ»(فاطر، 11)بر قابلیت زیست طولانی انسان و نقش محوری این دلالت در ابعاد کلامی حیات امام مهدی(عج)صورت پذیرفته است.مسئله طول عمر، به ویژه در مورد امام مهدی(عج)، همواره محل بحث بوده و ضرورت تبیین منطقی و قرآنی آن را نمایان ساخته است.این تحقیق با رویکرد تحلیلی-تطبیقی و با مداقه در مکاتب تفسیری شیعه و اهل سنت، به بررسی مبانی قرآنی، روایی و عقلی امکان طول عمر پرداخته و به شبهات معاصر پاسخ می‌دهد.یافته‌ها نشان می‌دهد که آیه 11 فاطر، با تاکید بر قدرت و علم مطلق الهی و سهولت اعطای عمر طولانی برای خداوند، پشتوانه‌ای قرآنی برای این باور اعتقادی فراهم می‌کند.شواهد قرآنی، نظیر عمر طولانی حضرت نوح(ع)(950 سال دوره تبلیغ)، و دلایل روایی، از جمله پذیرش حیات چهار پیامبر الهی(خضر، الیاس، ادریس، عیسی)توسط علمای اهل سنت، مبنای «قاعده الزام» را در اثبات امکان طول عمر حضرت مهدی(عج)تقویت می‌کند.روایات نیز فلسفه طول عمر حضرت خضر(ع)را اتمام حجت برای منکران حیات طولانی امام زمان(عج)تبیین می‌کنند.از منظر کلامی، طول عمر، حتی هزاران سال، محال عقلی نیست و آیه مذکور با ارتباط با مفهوم «بداء» و تاکید بر احاطه علمی و قدرت لایزال الهی، به شبهات علمی و فلسفی پاسخ می‌دهد.در نهایت، این آیه نه تنها بنیانی قرآنی برای این اعتقاد است، بلکه مبانی کلامی و عقلی آن را نیز تحکیم می‌بخشد.

an exegetical analysis of the verse 'wa mā yuʿammaru min muʿammarin…' (fāţir, 11) and its implications for the possibility of human longevity: with emphasis on the theological dimensions of imam al-mahdi's (as) life

this study, utilizing an analytical-descriptive approach, elucidates the implication of the verse, and no one is granted a long life, nor is anything reduced from his life, but it is all in a register. indeed, that is easy for allah (fatir: 11), regarding the human potential for a long life. the issue of the possibility of longevity, particularly concerning the life of imam mahdi (aj), has always been a theological challenge requiring a well-reasoned qur'anic explanation. this research examines the foundations for the possibility of longevity by investigating the views of exegetes from both schools (shia and sunni) and analyzing relevant narrations. the findings indicate that the aforementioned verse provides a qur'anic foundation for this belief by emphasizing god's absolute power and knowledge, and the ease with which he can grant long life (indeed, that is easy for allah). this verse, whether in interpretations pointing to a predetermined lifespan or those positing a conditional one subject to change (badā'), signifies god's complete dominion over lifespans. furthermore, other qur'anic evidence, such as the long life of prophet noah (as), and the acceptance of the continued existence of four divine prophets by sunni scholars, reinforces the possibility of longevity and provides a basis for the theological argument of the 'rule of obligation' (qā'idat al-ilzām). ultimately, this research concludes that the verse fatir: 11 is not only a qur'anic basis for the possibility of longevity but also strengthens its theological and rational foundations in response to polemical doubts.