تحلیل سبک شناختی قصاید رضویه در دیوان شیخ آذری اسفراینی
|
|
|
|
|
|
|
|
نویسنده
|
بهنام فر محمدحسن
|
|
منبع
|
فرهنگ و سيره اهل بيت (ع) - 1401 - دوره : 1 - شماره : 3 - صفحه:9 -38
|
|
چکیده
|
مدح و منقبت در قالب قصاید مذهبی، از عمدهترین روشهای ابراز علایق دینی شاعران به اولیای دین بوده است. نازکاندیشی و لطافت بیان در شعر آیینی وقتی با ابراز احساسات برای ائمه اطهارع تلفیق مییابد، زیباترین منظومههای ادبی را رقم میزند. شیخ فخرالدّین حمزة بن علی اسفراینی(784 - 866 ق.) متخلص به آذری از مشاهیر، مشایخ و شاعران قرن نهم هجری، بخش زیادی از قصاید او در منقبت ائمۀ اطهارع سروده شده است. با مراجعه به قصاید دیوان آذری، مدح و ارادت به ائمه اطهارع و به طور خاص امام رضاع به سبب حضور این شاعر در خراسان قابل توجه است. این مقاله با بررسی و تحلیل قصاید رضویه در دیوان شیخ آذری، برآن بوده است تا ویژگیهای سبکشناسی و نوآوریهایی را که شاعر به آن توجّه داشته، در سه سطح، زبانی، ادبی و فکری واکاوی و جنبههای زیباییشناختی آن را شناسایی کند. آذری با بیانی شیوا و روان، موفق شده است قصاید رضوی را همراه با صنایع ادبی و مفاهیم عمیق مذهبی و تاریخی بسراید. درونمایه و زبان فکری شاعر با مفاهیم آیینی ترکیب یافته و شاعر بهخوبی، ارادت خود را با نگاهی عرفانی و با زبان شعر بیان کرده است.
|
|
کلیدواژه
|
امام رضا(ع)، شیخ آذری اسفراینی، قصاید رضوی، سبکشناسی
|
|
آدرس
|
مجتمع آموزش عالی فنی و مهندسی اسفراین, ایران
|
|
پست الکترونیکی
|
behnamfarb@gmail.com
|
|
|
|
|
|
|