نقش دولت در صیانت از سرمایه اجتماعی در نامه 53 نهج البلاغه
|
|
|
|
|
|
|
|
نویسنده
|
توانا حامد
|
|
منبع
|
فرهنگ و سيره اهل بيت (ع) - 1401 - دوره : 1 - شماره : 3 - صفحه:39 -70
|
|
چکیده
|
سرمایۀ اجتماعی از جمله مفاهیمی است که طی چند دهه اخیر توجه محققان علوم اجتماعی و همچنین سیاستمداران و اقتصاددانان را جلب کرده است. این مقوله بیشتر از آن لحاظ مهم تلقی شده که تاثیر زیادی در توسعۀ جوامع دارد. در عین حال، با توجه به تاثیر گسترده آن میتواند از جهات دیگر هم مورد عنایت و تاکید باشد، بهخصوص سیاستمداران میتوانند به این عنصر مهم که موجب پیشبرد برنامهها و تحقق اهداف آنها در جامعه میشود توجه بیشتری داشته باشند. پرداختن به موضوع سرمایۀ اجتماعی با توجه به روند نزولی آن در ایران اسلامی ما را بر آن میدارد تا ضمن استفاده از دانش و تجربیات دیگران به منابع غنی اسلامی خود توجه کنیم. یافتههای این مقاله نشان میدهد نگاه امیر مومنان ع به مقوله تولید و حفظ سرمایۀ اجتماعی نگاهی دینمحور و ارزشمدار است. او برای حاکم و کارگزاران دولتی در ارتباط با مقوله سرمایۀ اجتماعی، نقش محوری در حد الگوی ارزشها و هنجارها قائل است. ایشان انتقال ارزشها و هنجارهای سرمایهساز را منوط به ارتباط و تعامل اخلاقی و حکیمانه حاکمیت با خدا و خلق میداند. وی پایبندی و اصرار بر ارزشهای مهم اعتمادساز از قبیل تعبد خالصانه و عدالت را مورد تاکید قرار میدهد. در کل، میتوان مدعی شد علی ع تولید و حفظ سرمایۀ اجتماعی را منوط به حفظ و تقویت و گسترش ارزشها و هنجارهای دینی و الهی میداند. در این راستا هفت سیاست کلان سرمایهساز در نامه 53 مورد تاکید قرار گرفته است که عبارتند از: مردمداری، تقید دینی حاکمان و کارگزاران، عدالتورزی فراگیر، اخلاقی بودن حاکم و کارگزاران، شایستهسالاری، حفظ و ترویج ارزشها، حکمتورزی. این تحقیق از روش تحلیل اسنادی و تحلیل مضمون برای پاسخ به پرسشهای تحقیق بهره برده است.
|
|
کلیدواژه
|
سرمایۀ اجتماعی، دولت، امام علی (ع)، عهدنامۀ مالک اشتر
|
|
آدرس
|
پژوهشگاه حوزه و دانشگاه, ایران
|
|
پست الکترونیکی
|
tavana114@yahoo.com
|
|
|
|
|
|
|