تاثیر یادگیری معکوس بر اهمال کاری و کارآمدی تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی ناحیه 4 شهر مشهد

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش به روش یادگیری معکوس بر اهمال‌کاری و کارآمدی تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی ناحیه 4 شهر مشهد انجام گرفت. این تحقیق از نوع نیمه آزمایشی با پیش آزمون-پس آزمون و با گروه کنترل(گواه) نابرابر بود. بدین منظور تعداد 30 نفر از دانش آموزان مقطع ابتدایی ناحیه 4 شهر مشهد در سال 1402 با روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چند مرحله‌ای انتخاب شدند. از این تعداد، با روش تصادفی 15 نفر در گروه آزمایش و 15 نفر در گروه کنترل قرار گرفتند. تمام شرکت‌کنندگان پرسشنامه ‌های اهمال‌کاری تحصیلی سواری (1390) و کارآمدی تحصیلی ژانگ و همکاران (2018) را تکمیل کردند. افراد گروه آزمایش در 14 جلسه 60 دقیقه‌ای، بسته آموزش به روش یادگیری معکوس ارائه‌شده توسط برگمن و سمز (2012) را دریافت کردند. جهت تجزیه‌ و تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار آماری spss نسخه 23 استفاده شد. نتایج تحلیل کوواریانس چند متغیره نشان داد که دو گروه پژوهش از نظر میانگین مولفه‌های اهمال‌کاری و کارآمدی تحصیلی تفاوت معناداری داشتند (p<0.001) و حجم اثر مداخله برای اهمال‌کاری (0.98) و برای کارآمدی تحصیلی (0.93) بود. همچنین بین دو گروه پژوهش از نظر میانگین مولفه‌های اهمال‌کاری تحصیلی تفاوت معناداری وجود داشت (p<0.001). حجم اثر مداخله برای اهمال‌کاری تحصیلی (0.93)، برای اهمال‌کاری ناشی از خستگی (0.94) و برای اهمال‌کاری ناشی از بی‌برنامه گی (0.90) بود. بین دو گروه پژوهش از نظر میانگین کارآمدی تحصیلی نیز تفاوت معناداری وجود داشت (0.001>p)، و حجم اثر مداخله به میزان 0.75 بود. این بدان معناست که آموزش به روش یادگیری معکوس بر اهمال‌کاری و کارآمدی تحصیلی دانش آموزان موثر بوده، و با تاکید بر تکالیف خارج کلاس و ضبط ویدئویی راه‌حل موثر و مناسبی برای بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان بوده است.

investigating the effect of reverse learning method education on work procrastination and academic efficiency of elementary school students in the 4th district of mashhad

the present study was conducted with the aim of investigating the effect of reverse learning method on procrastination and academic efficiency of primary school students in the 4th district of mashhad. this research was of semi-experimental type with pre-test-post-test and unequal control group (control). for this purpose, a number of 30 primary school students of the 4th district of mashhad city were selected in 1402 by multi-stage cluster random sampling method. of these, 15 people were randomly assigned to the experimental group and 15 to the control group. all participants completed the academic procrastination (2018) and zhang et al. (2018) questionnaires. in 14 sessions of 60 minutes, the subjects of the experimental group received the reverse learning method provided by bergman and sams (2012). the statistical software spss version 23 was used to analyze the data. the results of multivariate covariance analysis showed that the two research groups were significantly different in terms of the average components of procrastination and academic efficiency (p<0.001) and the effect size of the intervention for procrastination was (0.98) and for academic efficiency (0.93). also, there was a significant difference between the two research groups in terms of the average components of academic procrastination (p<0.001). the effect size of the intervention for academic procrastination was (0.93), for procrastination caused by fatigue (0.94) and for procrastination caused by lack of planning (0.90). there was also a significant difference between the two research groups in terms of academic efficiency (p<0.001), and the effect size of the intervention was 0.75. this means that reverse learning method education has been effective on students' procrastination and academic efficiency, and by emphasizing on out-of-class assignments and video recording, it has been an effective and appropriate solution to improve students' academic performance.