مقایسه اثربخشی آموزش معنویت‌درمانی و واقعیت‌درمانی بر رفتار خودمراقبتی و افسردگی در بازماندگان کرونا

معنویت و ادراک واقعیت، نقش مهمی در سلامت زندگی فردی و اجتماعی دارند. هدف از این پژوهش، مقایسه اثربخشی معنویت‌درمانی و واقعیت‌درمانی بر رفتار خودمراقبتی، افسردگی در بازماندگان کرونا بود. روش: پژوهش حاضر، نیمه آزمایشی از نوع پیش‌آزمون _ پس‌آزمون و پیگیری با گروه گواه بود. جامعه آماری کلیه بازماندگان کرونا در سال 1400 بودند. 45 نفر از داوطلبین واجد شرایط به روش نمونه‌گیری دردسترس به عنوان نمونه وارد پژوهش شدند. سپس به طور تصادفی در دو گروه آزمایشی معنویت‌درمانی و واقعیت‌درمانی و گروه گواه(هرگروه پانزده نفر )قرار گرفتند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه افسردگی(بک، 1966)، پرسشنامه رفتارهای خودمراقبتی مرتبط با کرونا(پویان فرد و همکاران ، 1399)استفاده شد. پیش‌آزمون، پس آزمون و پس از شش ماه پیگیری، انجام پذیرفت. داده‌‌ها با استفاده از روش تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و آزمون تعقیبی بون‌فرونی در محیط نرم افزار spss26‎ با سطح معناداری برابر 0.05 تجزیه و تحلیل شدند.یافته‌‌ها: در پژوهش حاضر معنویت‌درمانی و واقعیت‌درمانی بر افسردگی (p<0.001) اثر کاهنده و بر خودمراقبتی (0.001=p) اثر افزاینده داشتند. اثر متقابل زمان*گروه‌ها موجب کاهش افسردگی (p<0.001) و افزایش خودمراقبتی (p<0.001) نسبت به گروه گواه شد. نتایج آزمون تعقیبی بون‌فرونی نشان داد که اثربخشی واقعیت‌درمانی بر خودمراقبتی، بیشتر از معنویت‌درمانی و معنادار است(0.031 =p) و هر دو درمان نسبت به گروه گواه از اثر بخشی بیشتر و معناداری برخوردار بودند. نتیجه گیری: بر اساس یافته‌‌های این پژوهش ، معنویت‌درمانی و واقعیت‌درمانی بر کاهش افسردگی و افزایش خودمراقبتی در بازماندگان کرونا موثر بودند.

comparison of the effectiveness of teaching spiritual therapy and reality therapy on self-care behavior and depression in coronary survivors

spirituality and perception of reality play an important role in the health of individual and social life. the aim of this study was to compare the effectiveness of spiritual therapy and reality therapy on self care behavior، depression in corona survivors. method: the present study was a semi experimental study of pre test post test and follow up with a control group. the statistical population was all corona survivors in 1400. 45 eligible volunteers were included in the study as a sample using the available sampling method. then، they were randomly assigned to two experimental groups of spiritual therapy and reality therapy and a control group (fifteen people in each group). the depression questionnaire (beck، 1966)، the corona related self care behaviors questionnaire (poyanfard et al.، 2010) were used to collect data. pre test، post test and six month follow up were conducted. the data were analyzed using repeated measures analysis of variance and bonferroni post hoc test in the spss26 software environment with a significance level of 0.05. findings: in the present study، spirituality and reality therapy had a reducing effect on depression (p<0.001) and an increasing effect on self care (p=0.001). the interaction effect of time*groups resulted in a reduction in depression (p<0.001) and an increase in self care (p<0.001) compared to the control group. the results of the bonferroni post hoc test showed that the effectiveness of reality therapy on self care was greater than that of spirituality therapy and was significant (p=0.031) and both treatments were more effective and significant compared to the control group. conclusion: based on the findings of this study، spirituality and reality therapy were effective in reducing depression and increasing self care in covid 19 survivors.