a critical analysis of the contextual approach to myth in the qur'an: focusing on angelika neuwirth's perspective

The concept of myth within the qur'an has been a subject of extensive scholarly inquiry among orientalists, offering diverse perspectives and methodologies. angelika neuwirth, a prominent qur'anic scholar, has made significant contributions to this field by examining the qur'anic historical narratives and proposing a connection between these narratives and the concept of myth. in her view, myths function as narratives that employ archetypes to illuminate and interpret the world. to substantiate her claims, neuwirth adopts a contextual approach, drawing upon the methodologies of biblical criticism. emphasizing microstructures and contextual details of qur'anic verses, this approach aims to uncover the origins of the stories and historical narratives in the qur'an, attributing them to the social and theological milieu of early muslims. it posits that these narratives are deeply rooted in the socio-theological milieu of early muslims. aligning with this approach, neuwirth characterizes numerous qur'anic stories and events as myths that have been shaped by archetypes embedded in the collective unconscious of the qur'an's audience.this paper employs a descriptive-analytical methodology, coupled with a comprehensive review of relevant literature, to critically evaluate the methodological underpinnings and presuppositions of the contextual approach to qur'anic myth. neuwirth's perspective is examined as a representative of this scholarly trend. the findings of this study reveal that, beyond methodological shortcomings, neuwirth's approach is subject to several criticisms. these include an overemphasis on context as the sole determinant of qur'anic knowledge, a neglect of the fundamental distinctions between the qur'an and the bible concerning the concept of revelation, and an overlooking of the distinct processes of compilation and canonization that shaped these two texts.

تحلیل انتقادی رویکرد بافتارگرایانه به اسطوره در قرآن: تاملی در آراء آنجلیکا نویورث

اسطوره در قرآن از مباحثی است که با رویکردها و روش‌های گوناگون مورد توجه خاورشناسان قرار گرفته است. نویورث از جمله قرآن پژوهانی است که به بررسی گزاره‌های تاریخی قرآن پرداخته و سعی در پیوند زدن این گزاره‌ها با مفهوم اسطوره دارد. اسطوره در نگاه وی روایت یا داستانی است که به کمک کهن الگوها به تبیین و توصیف جهان می‌پردازد. وی با تکیه بر رویکرد بافتارگرایانه و بهره گیری از روش‌های نقادی کتاب مقدس به بررسی این موضوع پرداخته است. رویکرد بافتارگرایانه با تاکید بر ریزساختارها و بررسی بافت و شرایط حیات آیات قرآن، سعی در شناخت خاستگاه و منشا داستان‌ها و گزاره‌های تاریخی قرآن داشته و این گزاره‌ها را برآمده از بافت اجتماعی و الاهیاتی مسلمانان نخستین می داند. نویورث نیز با این رویکرد بسیاری از داستان‌ها و وقایع ذکر شده در قرآن را اسطوره‌هایی می‌نامد که بر اساس کهن الگوهای موجود در ناخودآگاه جمعی مخاطبان قرآن شکل گرفته است. در این مقاله سعی بر آن است که با توجه به روش و رویکرد نویورث به بررسی و نقد دیدگاه وی درباره اسطوره در قرآن بپردازیم. یافته های این پژوهش نشان می دهد که افزون بر نقدهای روشی، تاکید بسیار بر بافت به عنوان عامل شکل دهنده معارف قرآن، عدم توجه به تفاوت ماهوی قرآن و کتاب مقدس در مفهوم وحی و همچنین تفاوت در فرآیند تدوین و قانونی سازی این دو کتاب از جمله نقدهایی است که بر این دیدگاه وارد است.