reporting the direct speeches of the qur'anic prophets: rabb and allāh as expressed by hūd, ṣāliḥ and shuʿayb

Prophetology is certainly a very relevant topic in the qur'an. therefore, after having expounded this topic in general terms, the main purpose of this article is to examine the direct speeches of the prophets. in particular, the focus is on two words, namely rabb and allāh, as expressed by the so-called pre-islamic arab prophets: hūd, ṣāliḥ and shuʿayb. hence, the emphasis is on the type of discourse and the subjects involved in the dialogic context. in the specific case of these three messengers, both rabb and allāh in their discourses are used primarily when speaking to their people. this highlights the antagonism between the lord of good (god) and the lord of evil (the unbelieving people), reinforcing the idea of god as lord (rabb) and the god (allāh).

تحلیل گفتارهای مستقیم پیامبران قرآنی: تاملی بر مفهوم «رب» و «الله» در گفتار هود، صالح و شعیب

موضوع نبوت و پیامبری از مسائل بسیار مهم در قرآن است. از این‌رو، پس از مروری کلی بر این موضوع، هدف اصلی مقاله حاضر، مطالعه گفتارهای مستقیم پیامبران است. تمرکز ویژه بر دو واژه «رب» و «الله» است که توسط پیامبران عرب پیش از اسلام، یعنی هود، صالح و شعیب بیان شده‌اند. در این راستا، نوع گفتمان و طرف‌های درگیر در فضای گفت‌وگویی مورد توجه قرار گرفته‌اند. در مورد این سه پیامبر، هر دو واژه رَبّ و الله عمدتاً در گفت‌وگو با قوم آن‌ها به‌کار رفته است. در نهایت، این مقاله نشان می‌دهد که در سخنان پیامبران، خداوند به‌عنوان «رب خیر» شناخته می‌شود؛ در حالی که واکنش کافران و معاندان در تقابل با اوست و به سوی شر دعوت می کنند. این تقابل، تصویر روشنی از خدا به‌ عنوان تنها منبع حق و خیر ارائه کرده و و در عین حال جایگاه خداوند را به‌عنوان «پروردگار» (رَبّ) و «خدای یکتا» (الله) در ذهن مخاطب قرآنی تقویت می‌کند.