حکمرانی پراکسیس‌محوری با تاکید بر عقلانیت و قدرت

حکمرانی به طور کلی از دو بخش اساسی تشکیل شده است: یک؛ تصمیم‌گیری و خط‌مشی‌گذاری، دو؛ اجرای خط‌مشی‌ها و تصمیمات اخذ شده. مورد اول در علم خط‌مشی‌گذاری عمومی و مورد دوم در علم مدیریت دولتی بحث می‌شوند؛ به عبارت دیگر این دو مولفه دو روی یک سکه‌اند. خط‌مشی‌گذاری با در نظر گرفتن ارزشها و منافع گروه‌های خاص در بستر مشخصی از مناسبات قدرت شکل می‌گیرد که به نوعی از عقلانیت فاصله می‌گیرد. از طرفی از آنجا که خط‌مشی‌های عمومی عمدتاً در پاسخ به یک مسئله یا مشکل عمومی تدوین می‌شوند و ناظر بر انسان هستند، پیچیده و چندوجهی بوده و با رویکردهای علوم طبیعی نمی‌توان به حل آن پرداخت. رویکرد مبتنی بر فرونتیک که برگرفته از واژه فرونسیس در یونان باستان توسط ارسطو است، می‌تواند جایگزین مناسبی برای خط‌مشی‌گذاری و اجرای آن فراتر از رویکردهای علوم طبیعی باشد. در پژوهش حاضر با در نظر گرفتن نقش قدرت در حکمرانی عمومی و با تاکید بر رویکرد فرونتیک سعی شده است به چهار سوال اساسی در حوزه حکمرانی عمومی پاسخ داده شود: (1) به کجا می رویم؟ (2) چه کسی سود و چه کسی ضرر می‌کند و با کدام مکانیسمِ قدرت؟ (3) آیا این توسعه مطلوب است؟ (4) در مورد آن چه باید بکنیم؟ نهایتاً رویکرد پراکسیس‌محوری در حکمرانی پیشنهاد می‌شود، چرا که تفاوتِ زمینه‌های حکمرانی را در نظر گرفته و تاکید بر حکمرانی متمایز هر بستر از بستر دیگر دارد؛ در اینصورت حکمرانان باید بر این مبنا درک کنند که در حوزه حکمرانی خود چگونه اثربخش باشند.

praxis-oriented governance with an emphasis on rationality and power

governance generally consists of two basic parts: one; decision making and policy making, two; implementation of policies and decisions. the first case is discussed in the science of public policy and the second case in the science of public administration; in other words, these two components are two sides of the same coin. policy making is formed by taking into account the values and interests of certain groups in a specific context of power relations, which somehow deviates from rationality. on the other hand, since public policies are mainly formulated in response to a public issue or problem and they focus on humans, they are complex and multifaceted and cannot be solved with the approaches of natural sciences. the approach based on frontics, which is derived from the word phronesis in ancient greece by aristotle, can be a suitable alternative for policy making and its implementation beyond the approaches of natural sciences. in the current research, taking into account the role of power in public governance and emphasizing the frontal approach, it has been tried to answer four basic questions in the field of public governance: (1) where are we going? (2) who benefits and who loses and with which power mechanism? (3) is this development desirable? (4) what should we do about it? finally, a praxis oriented approach in governance is suggested, because it considers the difference in governance contexts and emphasizes the distinct governance of each platform from another platform; in this case, rulers should understand how to be effective in their governance field.