راهبردهای حل تعارضات میان کنشگران حکمرانی شهر هوشمند

تعدد کنشگران در عرصه حکمرانی شهر هوشمند و نبود ارتباط مناسب بین آن‌ها سبب ایجاد تعارض گوناگون بین کنشگران می‌شود. راهبردهای ارائه‌شده برای حل تعارض میان سازمانی عمدتاً به‌دلیل نبود ارتباط مناسب بین سازمان‌ها موثر واقع نمی‌شود و نیاز به راهبردهایی بومی و برآمده از مجموعه‌ای از خبرگان این حوزه است. هدف این پژوهش ارائه راهبردهای حل تعارض میان کنشگران حکمرانی شهر هوشمند در شهر تهران است. روش پژوهش این مطالعه عبارت است از آمیخته اکتشافی که تلفیق دو روش تحلیل مضمون براساس مصاحبه با خبرگان و الگو‌سازی ساختاری تفسیری است. جامعه آماری این پژوهش عبارت است از مدیران و خبرگان حوزه شهری در تهران که از طریق روش نمونه‌گیری هدفمند و حجم نمونه در روش تحلیل مضمون هشت نفر و در روش الگو‌سازی ساختاری تفسیری 13 نفر است. ابزار گردآوری داده‌ها در بخش کیفی، مصاحب نیمه‌ساختاریافته و در بخش کمی پرسشنامه محقق‌ساخته است. یافته پژوهش الگویی چهار سطحی است. سطح اول الگوسازی شامل مضمون‌های «شفافیت روابط مالی بین کنشگران»، «ایجاد درآمد پایدار برای اداره شهر»، «تعریف خروجی‌های سامانه» و «داشتن سیاست شهری پایدار»، سطح دوم شامل مضمون‌های «طراحی نهادهای میانجی‌گر» و «سطح‌بندی و هدایت تعارض»، سطح سوم شامل مضمون‌های «استفاده از ارتباطات غیررسمی» و «استفاده از شوراهای مشورتی» و درنهایت سطح چهارم شامل مضمون «ایجاد کمیته ملی و کمیته‌های استانی» است.

conflict resolution strategies among actors of smart city governance

the multiplicity of actors in the field of smart city governance and the lack of proper communication between them causes various conflicts between actors. the strategies provided to solve inter-organizational conflicts are not effective mainly due to the lack of proper communication between organizations, and there is a need for domestic strategies and emerging from a set of experts in this field. the aim of the present study is to provide conflict resolution strategies among smart city governance activists in tehran. the research method of this study is an exploratory mix which combines two methods of thematic analysis based on interviews with experts and interpretive structural modeling. the statistical population of this research consists of the managers and experts of the urban area in tehran through the purposeful sampling method and the sample size is 8 people in the thematic analysis method and 13 people in the interpretive structural modeling method. the data collection instrument was a semi-structured interview in the qualitative part and a questionnaire in the quantitative part. the result of the research is a four-level model. the first level of the model includes the themes of transparency of financial relations between actors, creating sustainable income for the city administration, defining system outputs and having a sustainable urban policy, the second level includes the themes of designing mediating institutions and leveling and managing conflicts , the third level includes the themes of use of informal communication and the use of consultative councils and finally the fourth level includes the theme of creating a national committee and provincial committees.