تاثیر ظرفیت های اجتماعی و فرهنگی اقوام بر امنیت ملی از دید حکمرانی خوب(با تاکید بر قوم ترکمن استان گلستان)

حکمرانی خوب در سه دهه اخیر به ‌شدت مورد توجه پژوهشگران علوم اجتماعی بوده ‌است. براساس جدیدترین تعریف بانک جهانی، حکمرانی خوب، در اتخاذ سیاست‌های پیش‌بینی‌شده، آشکار و صریح دولت، دیوانسالاری شفاف، پاسخگویی دستگاه‌های اجرایی در برابر فعالیت‌های خود، مشارکت فعال مردم در کارهای اجتماعی و سیاسی و نیز برابری همه افراد در برابر قانون، تبلور می‌یابد. به‌طور کلی می‌توان گفت که حکمرانی خوب، تمرین مدیریت (سیاسی، اقتصادی، ...) منابع کشور، برای رسیدن به اهداف تعیین‌شده است. این تمرین دربر گیرنده راهکارها و نهادهایی است که افراد و گروه‌های اجتماعی از طریق آن، توانایی دنبال‌کردن علایق و حقوق قانونی خود را با توجه به محدودیت‌ها داشته باشند. به‌منظور ایجاد حکمرانی خوب در جوامع، ابعاد توسعه باید مورد توجه قرار گیرد، که یکی ابعاد توسعه، بعد فرهنگی و اجتماعی است. لازمه ایجاد حکمرانی خوب در جوامع با اقوام گوناگون (مانند ایران)، شناخت فعالیت فرهنگی و اجتماعی اقوام است. این مقاله با روش اسنادی کتابخانه‌ای و رویکرد توصیفی تحلیلی در نظر دارد تا به این پرسش پاسخ دهد که ظرفیت‌های فرهنگی و اجتماعی قوم ترکمن موثر بر امنیت ملی از دید حکمرانی خوب کدام است؛ بعد از شناخت این شاخص‌ها در راستای اصلاح آن، مواردی پیشنهاد می‌شود. بر اساس یافته‌های پژوهش آن دسته از ویژگی‌های حکمرانی خوب که قوم ترکمن می‌تواند به‌واسطه برخورداری از آنها به عملکردهای فرهنگی و اجتماعی مطلوبی دست پیدا کند عبارت است از: حاکمیت قانون، مسئولیت‌پذیری دولت، عدالت فرهنگی و پاسخگویی دولت.