تبیین عوامل تاثیرگذار در فرایند آموزش پایه‌ای کنشگری طراحی معماری

نقش و مسئولیت‌های دانشگاه‌ها در جامعه به‌تناسب نیازها و چالش‌های اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی تغییر می‌کند. دانشگاه‌ها به‌عنوان نهادهای آموزشی و پژوهشی، مسئولیت انتقال دانش و مهارت به دانشجویان و نقش کلیدی در تربیت افراد برای ایفای نقش‌های موثر در جامعه را دارند. در این راستا، رشته معماری باتوجه ‌به تاثیر مستقیم آن بر محیط‌های زندگی انسان‌ها و کیفیت فضایی جوامع، از اهمیتی ویژه برخوردار است. آموزش کنشگری طراحی معماری به دانشجویان این رشته، فراتر از مهارت‌های فنی و طراحی، به آن‌ها توانایی شناسایی و تحلیل مسائل اجتماعی و فرهنگی پیرامون و نیز ارائه راه‌حل‌های نوآورانه و عملی برای بهبود وضعیت موجود را می‌آموزد. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و دسته‌بندی فاکتورهای تاثیرگذار در آموزش پایه‌ای کنشگری طراحی معماری از مرور نظام مند ادبیات استفاده کرده است تا بتوان به‌واسطة آن‌ها زمینه‌ای مناسب برای ارتقای سطح دانش و مهارت دانشجویان فراهم کند. این پژوهش که یک مطالعه کیفی بوده که در آن از تکنیک تحلیل محتوای کیفی به شیوه استقرایی و نرم‌افزار اطلس تی‌آی بهره گرفته شد. ابتدا مقالات مرتبط که در ژورنال‌های معتبر علمی چاپ رسیده بود استخراج و سپس به شناسایی مضامین مرتبط با آموزش کنشگری در طراحی معماری پرداخته شد. نتایج تحقیق نشان می‌دهد که روش‌های توصیفی، تحلیل محتوا و پیمایشی به ترتیب پرکاربردترین روش‌ها در این مطالعات بوده‌اند. همچنین، چالش‌های مهمی در این زمینه وجود دارد که از جمله می‌توان به کمبود زیرساخت‌های آموزشی مناسب، تحمیل اندیشه فردی از سوی اساتید، و نادیده‌گرفتن دیدگاه‌های عملی اشاره کرد. همچنین تمامی عوامل شناسایی شده در زمینه آموزش کنشکری در معماری (40 فاکتور) را می‌توان در چهار عامل کلیدی دسته‌بندی نمود که عبارتند از «عوامل فردی»، «زیرساخت آموزشی»، « پدیده‌های اجتماعی» و «سیستم آموزشی».

identifying influential factors in the process of fundamental activism education in architectural design

the role and responsibilities of universities in society evolve in response to social, economic, and cultural needs and challenges. as educational and research institutions, universities are responsible for imparting knowledge and skills to students, playing a crucial role in preparing individuals to take effective roles in society. in this context, the field of architecture holds particular significance due to its direct impact on human living environments and the spatial quality of communities. teaching activism in architectural design to students in this field goes beyond technical and design skills; it equips them with the ability to identify and analyze social and cultural issues in their surroundings and to propose innovative and practical solutions for improving existing conditions. this research aims to identify and categorize the influential factors in the foundational education of activism in architectural design by conducting a systematic review of the literature, thereby providing a suitable framework for enhancing the knowledge and skills of students. this qualitative study employs an inductive content analysis technique and utilizes atlas.ti software. initially, relevant articles published in reputable scientific journals were extracted, followed by the identification of themes related to teaching activism in architectural design. the results of the study indicate that descriptive, content analysis, and survey methods have been the most commonly used approaches in this field of research. additionally, significant challenges exist, including a lack of appropriate educational infrastructure, the imposition of individual ideologies by instructors, and the neglect of practical perspectives. furthermore, all identified factors related to activism education in architecture (40 factors) can be categorized into four key components: individual factors, educational infrastructure, social phenomena and educational system.