کنکاشی بر تعاملات اجتماعی در خانه ایرانی معاصر

این مقاله به کنکاشی پیرامون تعاملات اجتماعی در آپارتمان ایرانی معاصر می پردازد. انسانها به عنوان موجودات اجتماعی، سطوح مختلف کیفی و کمی تعاملات اجتماعی دارند. در حالی که بسیاری از ساختمانهای موجود تنها با پاسخگویی به نیازهای عملکردی و عدم ارائه توجه متمرکز به عوامل انسانی اند، مسکن در این میان نقش مهمی را ایفا می کند. این تحقیق در پی پاسخ گویی به سیوالات: معیارها و اصول کالبدی طراحی در راستای تعاملات اجتماعی برای این فضا چیست؟ و چگونه و با چه اصولی می توان مسکنی با کارکرد مناسب و کیفیت فضایی مطلوب با در نظر گرفتن مولفه های کالبدی آن در راستای پاسخ گویی به نیازهای کاربران را شکل داد؟ شکل گرفته است. پژوهش حاضر یک تحقیق توصیفی- تحلیلی و به روش پیمایشی است و از نظر عینی، یک تحقیق کمی مبتنی بر داده های تحقیق و یک مطالعه میدانی مبتنی بر رویه آن، کاربردی است. برنی از متغیرهای انسانی و محیطی که بر تعاملات اجتماعی تاثیر می گذارد، از اسناد و مطالعات کتابخانه ای استخراج شده اند. از بین آنها، چهارده عامل مهم به عنوان اساس این تحقیق بر اساس اولویت بندی معماران و جامعه شناسان در بین اعضای هیئت علمی برخی از دانشگاه های معتبر ایران انتخاب شد. بنابراین، با مشخص کردن جامعه، نمونه و ابزار تحقیق،نقش هایی که توسط متغیرهای منتخب در ارتباط با تایید و رد فرضیه های تحقیق انجام شد، مورد آزمایش قرار گرفتند. سپس با استفاده از نرم افزار spss ، متغیرهای منتخب به شرح ذیل در اولویت قرار گرفتند: معیارهای موثر در شکل گیری تعاملات مانند (نفوذ پذیری، ... )و مولفه های کالبدی در درجه دوم مانند(وضوح فضایی و ... )را در نظر گرفت، فرآیند حاصل از این تحقیق به این نتیجه دست یافته است در نهایت، مقاله به نتیجه گیری می رسد که توجه به تعاملات اجتماعی و عوامل کالبدی موثر در طراحی مسکن معاصر ایران می تواند به بهبود کیفیت زندگی ساکنان و افزایش ارتباطات اجتماعی در این محیط کمک کند. هم چنین، پیشنهاداتی برای طراحان معرفی می شود تا به بهبود تعاملات اجتماعی در مسکن معاصر ایرانیان کمک کند.

an exploration of social interactions in the contemporary iranian house

humans, as social beings, engage in various levels of qualitative and quantitative social interactions. while many existing structures primarily focus on functional needs and often overlook human factors, housing plays a crucial role in this context. this research aims to address the following questions: what are the criteria and design principles for social interactions within such spaces? how can housing with appropriate functionality and desired spatial quality be designed, considering its architectural components, to meet users' needs? this study is a descriptive-analytical research conducted through a survey method, and it is practical in nature. some of the human and environmental variables influencing social interactions were extracted from library documents and studies. among these, fourteen important factors were selected as the basis for this research, prioritized by architects and sociologists among the faculty members of some reputable universities in iran. therefore, by specifying the population, sample, and research tools, the roles played by selected variables in confirming or rejecting the research hypotheses were tested. subsequently, using spss software, the selected variables, such as influential criteria in shaping interactions (e.g., permeability), and architectural components as secondary factors (e.g., spatial clarity), were prioritized. the result of this research process indicates that focusing on social interactions and the architectural components can contribute to enhancing the quality of life for residents and improving social connections in contemporary iranian housing. additionally, recommendations are made for housing designers to help improve social interactions in iranian contemporary housing.