بررسی تاثیر مداخله مبتنی بر پردازش حسی بر مهارت‌های هیجانی-اجتماعی و کفایت اجتماعی دانش آموزان دارای اختلال یادگیری خاص

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر مداخله مبتنی بر پردازش حسی بر مهارت‌های هیجانی-اجتماعی و کفایت اجتماعی دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری خاص بود. این پژوهش یک مطالعه آزمایشی تصادفی کنترل‌شده بود که در آن 30 دانش‌آموز دارای اختلال یادگیری خاص از شهر تهران در سال تحصیلی 1403-1404 به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش طی هشت جلسه 90 دقیقه‌ای تحت مداخله مبتنی بر پردازش حسی قرار گرفت و گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزارهای جمع‌آوری داده‌ها شامل مقیاس مهارت‌های هیجانی-اجتماعی گریس و الیوت (2010) و مقیاس کفایت اجتماعی اندرسون و همکاران (1999) بود که روایی و پایایی آن‌ها در مطالعات متعدد، از جمله در ایران، تایید شده است. تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی در نرم‌افزار spss-27 انجام شد. نتایج نشان داد که مداخله مبتنی بر پردازش حسی به بهبود معنادار مهارت‌های هیجانی-اجتماعی و کفایت اجتماعی دانش‌آموزان گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل منجر شد. میانگین نمرات مهارت‌های هیجانی-اجتماعی و کفایت اجتماعی در گروه آزمایش پس از مداخله افزایش یافت و این بهبود در پیگیری پنج‌ماهه نیز حفظ شد، در حالی که در گروه کنترل تغییر معناداری مشاهده نشد. مداخله مبتنی بر پردازش حسی می‌تواند به‌عنوان یک روش موثر برای بهبود مهارت‌های هیجانی-اجتماعی و کفایت اجتماعی دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری خاص مورد استفاده قرار گیرد و در برنامه‌های توانبخشی و آموزشی این کودکان گنجانده شود.

the effect of sensory processing intervention on social-emotional skills and social competence of students with specific learning disorder

the aim of this study was to investigate the effect of sensory processing intervention on the social-emotional skills and social competence of students with specific learning disorder. this study was a randomized controlled trial in which 30 students with specific learning disorder from tehran in the academic year 2024-2025 were randomly assigned to two groups: experimental (15 students) and control (15 students). the experimental group received a sensory processing intervention over eight 90-minute sessions, while the control group received no intervention. data collection tools included the social-emotional skills scale by gresham and elliott (2010) and the perceived social competence scale by anderson et al. (1999), both of which have been validated in numerous studies, including those conducted in iran. data analysis was performed using repeated measures anova and bonferroni post-hoc tests in spss-27. the results indicated that the sensory processing intervention significantly improved the social-emotional skills and social competence of students in the experimental group compared to the control group. the mean scores of social-emotional skills and social competence increased significantly after the intervention in the experimental group and remained stable in the five-month follow-up, while no significant changes were observed in the control group. sensory processing intervention can be considered an effective method for improving social-emotional skills and social competence in students with specific learning disorder and can be integrated into rehabilitation and educational programs for these students.