مدلسازی معادله ساختاری در تبیین رابطه مشارکت در شبکه های اجتماعی و احساس تعلق به مدرسه با نقش واسطه‌گری انسجام خانواده و اضطراب اجتماعی

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین مشارکت در شبکه‌های اجتماعی و احساس تعلق به مدرسه با نقش واسطه‌گری انسجام خانواده و اضطراب اجتماعی در دانش‌آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر تهران بود. پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری شامل 125842 دانش‌آموز دختر دوره دوم متوسطه شهر تهران در سال تحصیلی 1401-1402 بود که با استفاده از فرمول کوکران و به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای، 383 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه‌های احساس تعلق به مدرسه بری و بتی (2005)، اضطراب اجتماعی کانور و همکاران (2000)، انسجام خانواده فیشر و همکاران (1992) و میزان مشارکت در شبکه‌های اجتماعی رسول‌آبادی (1394) بود که روایی و پایایی آن‌ها تایید شده است. داده‌ها با نرم‌افزارهای spss22 و smart pls تحلیل شدند. نتایج نشان داد که مشارکت در شبکه‌های اجتماعی تاثیر مستقیم و معناداری بر احساس تعلق به مدرسه (0.582) و انسجام خانواده (0.502) دارد. انسجام خانواده نیز تاثیر معناداری بر احساس تعلق به مدرسه (0.498) دارد و نقش میانجی آن در این رابطه تایید شد (0.250). همچنین، مشارکت در شبکه‌های اجتماعی بر اضطراب اجتماعی (0.392) و اضطراب اجتماعی بر احساس تعلق به مدرسه (0.691) تاثیر معناداری داشت و نقش میانجی اضطراب اجتماعی در این رابطه تایید شد (0.271). مشارکت در شبکه‌های اجتماعی می‌تواند به‌طور مستقیم و غیرمستقیم بر احساس تعلق به مدرسه تاثیرگذار باشد و انسجام خانواده و اضطراب اجتماعی به‌عنوان متغیرهای واسطه‌ای نقش مهمی در این رابطه ایفا می‌کنند.

structural equation modeling in explaining the relationship between social media participation and school belonging with the mediating role of family cohesion and social anxiety

the present study aimed to investigate the relationship between social media participation and school belonging with the mediating role of family cohesion and social anxiety among female high school students in tehran. this descriptive-correlational study used structural equation modeling. the statistical population included 125,842 female high school students in tehran during the 2022-2023 academic year, from which 383 students were selected using cochran's formula and cluster sampling. research instruments included the school belonging scale (barry & beti, 2005), social anxiety scale (connor et al., 2000), family cohesion scale (fischer et al., 1992), and social media participation scale (rasoul-abadi, 2015), all with confirmed validity and reliability. data were analyzed using spss22 and smart pls software. results indicated that social media participation had a direct and significant effect on school belonging (0.582) and family cohesion (0.502). family cohesion also had a significant effect on school belonging (0.498), and its mediating role in this relationship was confirmed (0.250). additionally, social media participation significantly affected social anxiety (0.392), social anxiety significantly affected school belonging (0.691), and the mediating role of social anxiety was confirmed (0.271). social media participation can directly and indirectly influence school belonging, with family cohesion and social anxiety playing significant mediating roles in this relationship.