تاثیر حمایت اجتماعی و حس انسجام با نقش واسطه‌ای خود شفقت ورزی بر امید به زندگی در بیماران سندروم متابولیک

هدف پژوهش حاضر تاثیر حمایت اجتماعی و حس انسجام با نقش واسطه‌ای خود شفقت ورزی با امید به زندگی در بیماران سندروم متابولیک بود. روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی با مدل معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کلیه بیماران مبتلا به سندرم متابولیک شهر کاشان در سال 1401 بودند که از بین آن‌ها، 60 بیمار مبتلا به سندرم متابولیک مراجعه کننده به پزشکان داخلی شهر کاشان به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه‌های شفقت ورزی ریس و همکاران (2011)، حس انسجام آنتونووسکی (1987) و امید به زندگی اسنایدر و همکاران(2007)، مقیاس حمایت اجتماعی زیمت و همکارانش (1988) پاسخ دادند. داده‌ها با استفاده از نرم افزار spss نسخه 22 و pls و با استفاده از آزمون‌های همبستگی پیرسون و مدل معادلات ساختاری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج پژوهش نشان داد حمایت اجتماعی و حس انسجام بر امید به زندگی تاثیر مثبت و معنادار داشتند. شفقت‌ورزی به خود در رابطه بین حمایت اجتماعی با امید به زندگی در بیماران سندرم متابولیک نقش میانجی داشت. همچنین شفقت ورزی به خود در رابطه بین حس انسجام با امید به زندگی در بیماران سندرم متابولیک نقش میانجی داشت. بنابراین شفقت ورزی، حمایت اجتماعی و حس انسجام نقش مهمی در امید به زندگی بیماران مبتلا به سندرم متابولیک بازی می کنند. در تدوین برنامه‌های درمانی برای این بیماران بهتر است عوامل شفقت ورزی، حمایت اجتماعی و حس انسجام مورد توجه قرار گیرند.

the impact of social support and sense of coherence with the mediating role of self-compassion on life expectancy in patients with metabolic syndrome

the present study aimed to investigate the impact of social support and sense of coherence with the mediating role of self-compassion on life expectancy in patients with metabolic syndrome. this study employed a descriptive-correlational design using structural equation modeling. the statistical population included all patients with metabolic syndrome in the city of kashan in 2022, from whom 60 patients with metabolic syndrome who had visited internal medicine physicians in kashan were selected using convenience sampling. participants responded to the self-compassion scale by raes et al. (2011), the sense of coherence scale by antonovsky (1987), the life expectancy scale by snyder et al. (2007), and the multidimensional scale of perceived social support by zimet et al. (1988). data were analyzed using spss version 22 and pls software through pearson correlation tests and structural equation modeling. the results showed that social support and sense of coherence had a positive and significant impact on life expectancy. self-compassion mediated the relationship between social support and life expectancy in patients with metabolic syndrome. additionally, self-compassion mediated the relationship between sense of coherence and life expectancy in patients with metabolic syndrome. therefore, self-compassion, social support, and sense of coherence play an important role in the life expectancy of patients with metabolic syndrome. it is recommended that therapeutic programs for these patients consider the factors of self-compassion, social support, and sense of coherence.