گفتمان حقوقی آموزه‌های اسلام در ایجاد ظرفیت جرم‌انگاری بزهکاری‌های تروریستی برای سیاست جنایی ایران از طریق حرام‌انگاری محاربه و افساد فی‌الارض

در سیاست جنایی ایران، مفاهیم «محاربه» و «افساد فی‌الارض» در جایگاه ابزارهایی قانونی برای مقابله با تهدیدهای تروریستی و جرایم امنیتی به کار می‌روند. این مفاهیم به‌ویژه در مواجهه با تهدیدهای عمده علیه امنیت عمومی و نظم اجتماعی کاربرد دارند. آموزه‌های اسلامی بر لزوم واکنش قاطع به تهدیدات علیه امنیت جامعه تاکید می‌کنند؛ با این حال، پیچیدگی‌های جرایم تروریستی و تحولات جهانی در زمینه تروریسم، نظام کیفری ایران را با چالش‌های درخور توجهی روبرو کرده است. بر این اساس، بازنگری در قوانین و مقررات موجود به ‌منظور هماهنگی با تهدیدات جدید تروریستی امری ضروری به ‌نظر می‌رسد. هدف این تحقیق، سنجش کارایی قوانین فعلی ایران در برای تهدیدات تروریستی معاصر و بررسی نیاز به اصلاح و روزآمدی مفاهیم «محاربه» و «افساد ‌فی‌الارض» است. این پژوهش همچنین به تحلیل فقهی این دو مفهوم می‌پردازد و با مقایسۀ قوانین ایران و تهدیدات جهانی، پیشنهادهایی برای بهبود و روزآمدی این قوانین ارائه می‌دهد. نتایج حاصل از یافته‌های پژوهشی با بهره‌گیری از روش پژوهش تحلیلی و توصیفی نشان می‌دهد قوانین موجود در ایران در مواجهه با تهدیدات تروریستی معاصر به‌ویژه در زمینه‌های «محاربه» و «افساد فی‌الارض»، کارآمد نیستند. پیچیدگی جرایم تروریستی جدید و تحولات جهانی، ضرورت بازنگری این قوانین را هویدا می‌کند. البته تحلیل آموزه‌های اسلامی موید این است که تفسیرهای کنونی قادر به مقابله با تهدیدات جدید مانند تروریسم فراملی و جرایم سایبری نیستند. بنابراین پیشنهاد می‌شود تعاریف و گستره این مفاهیم روزآمد شود و هماهنگی با نظام‌های حقوقی بین‌المللی تقویت گردد.

the legal discourse of islamic teachings in creating the capacity for criminalization of terrorist offenses for iran's criminal policy through the prohibition (haram-angari) of moharebeh and efsad fi al-ardh

in iran's criminal policy, the concepts of moharebeh (waging war against god) and efsad fi al-ardh (corruption on earth) are utilized as legal tools to counter terrorist threats and security crimes. such opinions are especially pertinent when serious risks to social order and public safety are concerned. islamic teachings, accordingly, pay great regard to the necessity of employing forceful response to threats to community security.however, the complexities involved in criminal offenses and the innovations in terrorism have posed great challenges to the administration of justice in iran. in that sense, it seems that existing laws and regulations would need to be revised to correspond with contemporary terrorist threats.the goal of this research is to assess the effectiveness of iran's current laws in addressing contemporary terrorist threats and to examine the need for reform and modernization of the concepts of moharebeh and efsad fi al-ardh. furthermore, this study offers a jurisprudential (fiqhi) analysis of these two concepts and provides suggestions for improving and updating these laws by comparing iranian legislation with global threats.the findings resulting from this analytical and descriptive research method indicate that iran's existing laws are ineffective in confronting contemporary terrorist threats, particularly in the contexts of moharebeh and efsad fi al-ardh. the need to update these laws is made clear by the complexity of new terrorist offenses and world events. the teachings of islam show that the interpretations in existence are not able to deal with new threats like cybercrimes and transnational terrorism. it is thus recommended to revisit the definitions and applications of these concepts so that there is better coordination with existing international legal frameworks.