حقوق سینماگران در فقه حکومتی

در «حقوق هنر» صاحبان رفتارهای نمایشی در جلوه های عمومی مانند تئاتر به عنوان موضوع حقوق و تکالیف مطرح هستند. راهبرد یا نمای «ایجاد حق و تکلیف» در آستان حاکمیت دینی و بر سیاق «فقه حکومتی» محور اصلی نوشته حاضر را تشکیل می دهد. اساساً سینماگران و حاکمیت دینی چه حقوق و الزاماتی دارند؟ شایان ذکر است «حق حاکمیت دینی بر سینماگران» محدود به این قبیل هنجارها نیست. ماهیت حقوق خصوصی- عمومیِ حقوق هنر و رسانه، ایجاب می نماید تاثیر حاکمیت دینی بر سعه و ضیق حقوق این رسته از هنرمندان بر اثر نمایشی خود از جمله در قالب نظارت بر اثر یا قیود وارد بر «حقوق مالکیت فکری»، «حق بر فراموش شدن» نیز در وهله ی بعد بررسی شود. هم‌چنین این نوشته در الزامات حکومتی و با عنایت به حقوق سینماگر، گستره و ماهیت این حقوق را نیز در نظر خواهد داشت. نگاره ی پیش رو با روش توصیفی- تحلیلی و مطالعات کتاب خانه ای انجام شده است.

rights of cinematographers in government jurisprudence

in art rights, the owners of theatrical behaviors in public manifestations such as theater are considered as the subject of rights and duties. the strategy or aspect of creating rights and obligations at the threshold of religious sovereignty and in the context of government jurisprudence constitutes the main axis of the present article. basically, what rights and requirements do cinematographers and religious authorities have? it is worth mentioning that the right of religious sovereignty over cinematographers is not limited to such norms. the nature of private-public rights of art and media rights requires the influence of religious sovereignty on the scope and narrowness of the rights of this group of artists on their performance work, including in the form of supervision of the work or restrictions on intellectual property rights, the right to being forgotten should also be examined next. also, this article will take into account the scope and nature of these rights in the government requirements and with respect to the rights of cinematographers. the following study is conducted through descriptive-analytical method and library studies.