دگردیسی زبان در فضای مجازی و تاثیر آن بر آموزش زبان

تداخل و آمیختگی زبان‌ها، پدیده‌ای فرهنگی و طبیعی در روند ارتباطات جهان مدرن است که این روابط موجب نفوذ و رسوب واژگان و قواعد دستوری از یک حوزه زبانی به زبان دیگر می‌شود. در دوران معاصر که از آن با عنوان «دوران پست‌مدرن» یاد می‌شود، فضای مجازی و اینترنت جهانی ساختار تازه‌ای به این تعاملات زبانی بخشیده‌اند. در این بستر، نوعی گفتمان نوظهور شکل گرفته که باعث تولید یا دگرگونی سریع زبان معیار شده و این تغییرات نه‌تنها فرم آوایی و نوشتاری زبان را دگرگون کرده، بلکه نظام دستوری و نحوی زبان را نیز تحت تاثیر قرار داده است و واژگان تازه‌ای را وارد چرخه زبانی کرده‌اند؛ واژگانی که گاه معنایی متفاوت از ظاهر نوشتاری خود دارند و در حوزه کاربردی‌شان نیز با زبان معیار فاصله دارند. تداخل میان زبان مجازی و زبان رسمی جامعه، به‌ویژه در حوزه آموزش زبان فارسی به غیرفارسی‌زبانان، چالش‌هایی ایجاد کرده است. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی می‌کوشد به این پرسش پاسخ دهد که فضای مجازی چه نقشی در بروز اختلالات زبانی و شکل‌گیری بحران در فرایند آموزش ایفا می‌کند. همچنین تلاش می‌شود تا ابعاد این تداخل زبانی بررسی شده و تهدیدهای آن در سه سطح واژگانی، آوایی و نحوی تحلیل و دسته‌بندی گردد.

language transformation in cyberspace and its impact on language teaching

the interference and blending of languages is a cultural and natural phenomenon in the process of communication in the modern world, leading to the infiltration and sedimentation of vocabulary and grammatical rules from one linguistic domain into another. in contemporary times, often referred to as the “postmodern era,” virtual spaces and the global internet have introduced a new structure to these linguistic interactions. in this context, a new type of discourse has emerged, resulting in the rapid production or transformation of the standard language. these changes have not only altered the phonological and written forms of language but have also affected the grammatical and syntactic systems, introducing new vocabulary into the linguistic cycle—words that sometimes have different meanings from their written appearance and whose practical usage may diverge from the standard language. the interference between virtual language and the society’s official language, especially in the field of teaching persian to non-persian speakers, has created challenges. using a descriptive-analytical method, the present study seeks to answer the question of what role virtual spaces play in causing language disorders and the emergence of crises in the education process. it also aims to examine the dimensions of this linguistic interference and to analyze and categorize its threats at the lexical, phonological, and syntactic levels