رویکرد نوین نگارش و حرکت‌گذاری متن عربی در متون فارسی

 گاهی در نگارش برخی متون لزوماً از متن عربی در لابه‌لای متن فارسی بهره گرفته می‌شود. در این ‌میان، اگر درست حرکت‌گذاری نشود یا املای صحیح آن رعایت نگردد، مخاطب را به اشتباه می‌اندازد؛ درنتیجه متن فارسی نیز گنگ و مبهم خواهد شد. پس یکی از مشکلات و چالش‌های پیش‌روی زبان‌آموزان در زبان فارسی کلمه‌ها و عبارت‌های عربی در نوشتارها و متون فارسی است. این موضوع به دو گونه میان ما نمود می‌یابد: ا) کلمه‌های عربی دخیل؛ ب) کلمه‌ها و عبارت‌های عربی مانند آیه‌های قرآن کریم، حدیث‌های پیامبر(ص)، پیشوایان(ع) و بزرگان دین، نثر و شعر. البته هدف پژوهشگر در این مقاله نوع دوم است؛ زیرا به نظر می‌رسد برخی اصحاب فرهنگ و هنر نتوانسته‌اند کلمه یا متن عربی نوع دوم را در زبان فارسی درست بنویسند و یا اینکه به درستی حرکت‌گذاری کنند. از این‌رو نگارنده مقاله با بهره‌گیری از روش تحلیلی‌ توصیفی بنا دارد با آوردن نمونه‌ها و مثال‌های فراوان درست‌نویسی کلمه‌ها و حرکت‌گذاری روشمند و استاندارد متون عربی را به زبان‌آموزان فارسی آموزش دهد. البته در آغاز به بیان چارچوب و قواعد درست آنها خواهد پرداخت، سپس مهم‌ترین اشکال‌ و ایرادهای نگارشی (ازجمله همزه‌نویسی، نگارش الف، تاء و ...) و حرکت‌گذاری رایج در نوشتارهای مجازی و حقیقی را نیز به چالش می‌کشاند. ما باید بپذیریم ناتوانی در این موضوع، پیامدهای سنگینی برای زبان مقصد در پی داشته و دارد. در این نوشتار به روشنی نشان داده خواهد شد هر کس که نتواند متون عربی را روشمند حرکت‌گذاری کند و درست بنویسد،‌ بی‌تردید نخواهد توانست آنها را نیز درست و روان بخواند و بفهمد. بر این اساس راهکارهای درست‌نویسی و حرکت‌گذاری صحیح متون عربی با آموزش، روشمندکردن و رهایی از روش نادرست گذشتگانی است که در قرن‌های پیاپی به طور عمده از سوی کاتبان، منشیان، دبیران و... پیش‌روی ما گذارده شده است. انشای سست، نارسا، مبهم و دور از فصاحت و بلاغت عیب شمرده می‌شود، ولی به نظر نگارنده درست‌نانویسی و حرکت‌گذاری ناهمگون بدتر از آن، بلکه گناه نابخشودنی‌ است.

a new approach to the writing and diacritization of arabic text in persian texts

sometimes, in writing some texts, arabic text is necessarily used in the middle of persian text. in the meantime, if it is not written correctly or its correct spelling is not observed, it will confuse the reader; as a result, the persian text will also become vague and ambiguous. therefore, one of the problems and challenges faced by persian language learners is arabic words and phrases in persian writings and texts. this issue manifests itself in two ways among us: a) arabic words involved; b) arabic words and phrases such as verses of the holy quran, hadiths of the prophet mohammad, leaders, and scholars specializing in religion, prose and poetry. of course, the researcher's goal in this article is the second type; because it seems that some people of culture and art have not been able to write the second type of arabic word or text in persian correctly or to diacritize it correctly. therefore, the author of the article, using the analytical-descriptive method, intends to teach persian language learners the spelling of words and the systematic and standard diacritization of arabic texts by providing numerous examples. of course, at the beginning, he will explain their correct framework and rules, then he will challenge the most important spelling mistakes (including writing hamzeh, alef, ta, etc.) and the common diacritization in virtual and real writing. we must accept that the inability to do this has had and continues to have serious consequences for the target language. this article will clearly show that anyone who cannot systematically diacritize and write arabic texts correctly will undoubtedly not be able to read and understand them correctly and fluently. accordingly, the strategies for correct spelling and diacritizing arabic texts are formed by education, systematization, and liberation from the incorrect methods of the past, which have been passed down to us over successive centuries, mainly by scribes, secretaries, teachers, etc. a weak, inadequate, ambiguous, and eloquent composition is considered a defect, but in the author's opinion, incorrect spelling and inconsistent diacritization are worse than that, and are an unforgivable sin.