جایگاه مطالعات میان رشته‌ای در آموزش زبان فارسی به غیر فارسی زبانان

تحولات و تغییرات گوناگون جامعه و ارتباط دو سویۀ میان زبان و اجتماع سبب شده است که با رشد فناوری و افزایش معضلات پیچیدۀ بشری و انعکاس آن در ساختار زبانی، همکاری‌های میان‌رشته‌ای بویژه در عصر حاضر، ضرورتی انکارناپذیر باشد. از سوی دیگر تلّقی و نگرش سنتی از امر زبان‌آموزی موجب شده است که ایجاد ظرفیت‌های لازم جهت رویارویی با تحولات مذکور بویژه در امر آموزش زبان به غیر فارسی‌زبانان با چالش‌های تازه‌ای مواجه شود. بر این اساس یکی از ضرورت‌های آموزش زبان فارسی به غیر فارسی‌زبانان در عصر حاضر بویژه دو دهۀ اخیر، پرورش مهارت‌های میان‌رشته‌ای در زمینۀ آموزش به زبان‌آموزان و مدرسان است. در این مقاله به شیوۀ توصیفی – تحلیلی و بر مبنای مطالعات کتابخانه‌ای با مروری بر جایگاه مطالعات میان‌رشته‌ای در سطح آموزش دانشگاهی بر ضرورت پرورش تفکر میان‌رشته‌ای در زبان‌آموزان به‌عنوان پیش‌نیاز درک و دریافت زبان و ادبیات فارسی با گسترۀ مفاهیم غنی آن تاکید شده است. در ادامه با شرح و تبیین یادگیری خلاق با رویکرد «مساله‌محور» این رویکرد نوین آموزشی که در بسیاری از علوم مورد توجه قرار گرفته است و جای خالی آن در مباحث آموزش زبان فارسی به غیر فارسی‌زبانان کاملاً مشهود است در ابعاد گوناگون مورد توجه قرار گرفته است.

the role of interdisciplinary studies in teaching persian to non-persian speakers

the diverse transformations within society and the reciprocal relationship between language and community have made interdisciplinary collaboration—especially in the modern era—an undeniable necessity. the rapid growth of technology, the emergence of complex global challenges, and their reflection within linguistic structures have further highlighted this need. meanwhile, traditional conceptions of language learning have limited the capacity to effectively respond to these transformations, particularly in the field of teaching persian to non-native speakers. consequently, one of the key necessities in persian language instruction for non-persian speakers, especially over the past two decades, is the cultivation of interdisciplinary competencies among both learners and instructors. this study, based on a descriptive–analytical method and library research, reviews the role of interdisciplinary studies in higher education and emphasizes the importance of fostering interdisciplinary thinking among persian language learners as a prerequisite for understanding and appreciating the profound conceptual richness of persian language and literature. furthermore, by exploring and clarifying the concept of creative learning through a problem-based approach, the paper underscores the significance of this innovative educational method—widely adopted in various academic fields—and highlights its notable absence within the domain of persian language teaching to non-native speakers.