ساختمان دستوری گروه اسمی در نوشتار فارسی‌آموزان عرب سطح فرامیانی (تحلیلی بر پایه نظریه عمومی زبان)

گروه‌های اسمی در زبان فارسی به دلیل تعداد و نوع وابسته‌هایی که پیش و پس از هسته گروه اسمی می‌گیرند، از اهمیت شایانی برخوردارند. شناسایی و بررسی گروه اسمی در نوشته‌های عرب زبانان از جنبه‌های مختلف کمک قابل توجهی به علمی‌‌تر شدن فرایند آموزش زبان فارسی به غیرفارسی زبانان‌ می‌کند. هدف از این پژوهش درواقع برداشتن گامی برای آشنایی بیشتر با ویژگی‌های دستوری نوشتار فارسی‌آموزان‌ می‌باشد. پرسش‌ اصلی این تحقیق، چگونگی ساختمان دستوری گروه‌های اسمی و تعیین پرکاربردترین و کم‌کاربردترین وابسته‌های گروه اسمی در نوشتار فارسی‌آموزان عرب در سطح فرامیانی است. تحقیق با استفاده از پیکرۀ زبانی برگرفته از 32 آزمون نگارش پایان دورۀ تکمیلی فارسی‌آموزان عرب مرکز آموزش زبان فارسی دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره) بر پایه کتاب توصیف ساختمان زبان فارسی باطنی انجام گرفته است. یافته‌های پژوهش فرضیۀ مربوط به پرسش نخست مبنی بر بیشتر بودن گروه‌های اسمی بدون وابسته و نیز فرضیۀ دوم پژوهش مبنی بر ‌این که در گروه‌های اسمی تک وابسته، وابسته‌های پیرو «اسم»، «صفت» و وابستۀ پیشرو «اشاری‌» بیشترین فراوانی را دارند، تایید نمود با این توضیح که وابستۀ پیرو «گروه اسمی» نیز تقریباً به اندازۀ وابستۀ پیرو «صفت» فراوانی داشته‌‌است. نکته دیگر کاربرد قابل توجه گروه‌ اسمی و گروه حرف اضافه‌ای به عنوان وابستۀ هسته گروه اسمی است. به نظر می‌رسد استفاده از سازه‌هایی همچون گروه اسمی، گروه حرف اضافه‌ای و بند موصولی در درون ساختمان گروه اسمی می‌تواند به عنوان یکی از نشانه‌های پیشرفت سطح زبانی تلقی شود.

grammatical structure of the nominal group in the writing of post-middle-level arab persian learners (an analysis based on the general theory of language)

nominal groups in persian are very important because of the number and type of modifiers that come before and after the head of the nominal groups. identifying and investigating the nominal groups in the writings of arabic speakers significantly contributes to the scientific process of teaching persian language to non-persian speakers from different aspects. the purpose of this study was actually to take a step to become more familiar with the grammatical features of persian learners' writing. the main question of the study was what the grammatical structure of nominal groups is and to determine the most and the least used modifiers of the nominal groups in the writing of post-middle-level arab persian learners. this study was carried out using the language corpus taken from 32 writing tests held at the end of the supplementary course of arab persian learners of the persian language education center of imam khomeini international university based on the book entitled description of the structure of the inner persian language. the findings confirmed the hypothesis of the study related to the first question that there are more nominal groups without modifiers and also the second hypothesis that in single dependent nominal groups, the noun post-modifiers, adjective post-modifiers, and indicative pre-modifiers have the highest frequency. with the explanation that the nominal group post-modifiers has almost as much frequency as the adjective post-modifiers. another point was that the nominal groups and prepositional groups are significantly used as modifiers of the head of nominal groups. it seems that the use of structures such as nominal groups, prepositional groups, and relative clauses within the structure of nominal groups can be considered as one of the signs of language level progress.