the scope of responsibility in social education based on letter 31 of nahj al-balāghah

One of the most crucial pillars of social education is the concept of responsibility. this subject has received significant attention in narrative teachings. social responsibility, as a key dimension of social education, entails an individual's commitment to their surrounding environment and can be considered an edifying value that counteracts self-centered tendencies such as hedonism and the pursuit of power. the concept of social responsibility encompasses both attention to the welfare of others and the pursuit of personal goals without disregarding or transgressing the legitimate expectations of others. this research seeks to utilize the teachings of letter 31 of nahj al-balāghah, as one of the authoritative hadith sources, employing a descriptive-analytical method to examine the components of social responsibility from the perspective of imam ali (as). in this study, the components of social responsibility refer to a set of interconnected elements that, through dynamic interaction with one another, guarantee the fulfillment of an individual's responsibility towards society. the findings of this research indicate that letter 31 of nahj al-balāghah refers to components of social responsibility, including awareness of one's time, benevolence, wisdom in speech, the correlation between capability and accepting responsibility, charitable giving, forgiveness, and the social division of labor. this letter addresses individuals' responsibilities in interactions with friends, family, relatives, and opponents, revealing important aspects of the nature of responsible relationships.

قلمرو مسئولیت پذیری در تربیت اجتماعی بر اساس نامه 31 نهج البلاغه

یکی از مهم‌ترین ارکان تربیت اجتماعی، مسئولیت‌پذیری است. این موضوع در آموزه‌های حدیثی مورد توجه خاصی قرار گرفته است. مسئولیت‌پذیری اجتماعی به عنوان یکی از ابعاد مهم تربیت اجتماعی، شامل تعهد فرد نسبت به محیط پیرامون خویش است و می‌تواند به عنوان یک ارزش اعتلابخش در تقابل با خودمحوری هایی همچون لذت‌گرایی و قدرت طلبی در نظر گرفته شود. مفهوم مسئولیت‌پذیری اجتماعی اعم از توجه به رفاه دیگران و نیز حرکت به سمت اهداف فردی بدون نادیده گرفتن و زیر پا گذاشتن انتظارات بر حق دیگران است. در این پژوهش سعی بر آن است تا با بهره‌گیری از آموزه‌های نامه 31نهج البلاغه، به‌عنوان یکی از منابع معتبر حدیثی، با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی، مولفه‌های مسئولیت‌پذیری اجتماعی از دیدگاه حضرت امیر(ع) مورد بررسی قرار گیرد. در این پژوهش غرض از مولفه‌های مسئولیت پذیری اجتماعی، مجموعه عناصر بهم پیوسته ای است که در تعامل پویا با یکدیگر، تحقق مسئولیت فرد را در قبال جامعه تضمین می‌کند. یافته‌های این پژوهش گویای آن است که در نامه 31نهج البلاغه به مولفه‌های مسئولیت‌پذیری اجتماعی از جمله آگاهی به زمانه، خیرخواهی، خردورزی در گفتار، تناسب توانمندی و پذیرش مسئولیت، انفاق‌ورزی، بخشایش‌گری و تقسیم کار اجتماعی اشاره شده است. در این نامه به مسئولیت‌های افراد در تعامل با دوستان، خانواده، خویشاوندان و مخالفان پرداخته و زوایای مهمی از کیفیت روابط مسئولانه هویدا می شود.