analysis of imam ṣādiq's (as) communication approach with abul khaṭṭāb (based on the pdam narrative discourse analysis method)

During his imamate, imam ṣādiq (as) faced many deviant thoughts and movements, one of which was the ghuluw (exaggeration) movement. abul khaṭṭāb is one of the prominent figures of ghuluw. although the ghuluw movement spread significantly during the time of imam ṣādiq, abul khaṭṭāb faced the most and strictest opposition during this period. this it is an indication of the extent of the deviation of this dangerous exaggerator and imam ṣādiq's (as) efforts to nullify his exaggerator propaganda; in dealing with abul khaṭṭāb, imam ṣādiq (as) prioritized the preservation and protection of shiʻa from deviations. the present study aims to identify the approach of imam ṣādiq's (as) communication in confronting abul khaṭṭāb as one of the prominent figures of ghuluw. the present research uses a descriptive-analytical method with an interdisciplinary approach, and, by modeling the pdam narrative discourse analysis method, analyzes the communication approach of this imam with abul khaṭṭāb. research findings indicated that in imam's (as) encounter with abul khaṭṭāb, the repulsive approach with 96 percent had the highest frequency, and the conservative approach and reactive approach each had the lowest frequency with 2 percent. among the dual approaches, the repulsive-offensive approach has the highest value and frequency, and the repulsive-defensive approach has the lowest frequency. the results of the research show that abul khaṭṭāb caused deviation in shiʻa beliefs; therefore, the imam did not tolerate or compromise with him in any way. the high frequency of cursing and condemnation in the imam's discourse indicates the extent of the deviation of this dangerous exaggerator and the imam's efforts to expose and nullify his exaggerator propaganda. the high frequency of approaches in the structural space along with explicit rejections and curses, condemnations, etc. from imam ṣādiq (as) indicates the serious danger of abul khaṭṭāb and his movement for the shiʻa.

تحلیل رویکرد ارتباطات امام صادق (علیه‌السلام) با ابوالخطاب (با الگو‌گیری از روش تحلیل گفتمان روایی پدام

امام صادق علیه السلام در مواجهه با ابو الخطاب، حفظ و صیانت شیعه از انحرافات را در راس برنامه‌های خود قرار دادند. ازاین‌رو، رویکرد شناسی ارتباطات امام صادق (علیه‌السلام) در مواجهه با وی به عنوان یکی از چهره های برجسته غالی، اهمیت بسزایی دارد. تحقیق پیش رو به روش توصیفی-تحلیلی با رویکرد میان‌رشته‌ای و با الگو گیری از روش تحلیل گفتمان روایی پدام به تحلیل رویکرد ارتباطات این امام همام با ابو الخطاب پرداخته است. یافته‌ها و نتایج تحقیق نشان می‌دهدکه؛ ابوالخطاب باعث انحراف در عقاید شیعه شد، از این رو امام در مواجهه با وی، به هیج وجه تسامح و مماشات نکردند. بسامد بالای لعن و نفرین در گفتمان امام نشان دهنده میزان انحراف این غالی خطرناک و تلاش امام در جهت رسوا سازی و بی ثمر نمودن تبلیغات غالیانه اوست.در مواحهه امام (علیه‌السلام) با رهبران و پیروان غلات، می‌توان رویکردهای متفاوتی ازجمله: جذبی، دفعی، تدافعی، استحفاظی و تهاجمی را مشاهده کرد. از این میان، رویکرد دفعی با 96 درصد، بیشترین بسامد و رویکرد استحفاظی و رویکرد انفعالی هر کدام با 2 درصد کمترین بسامد را به خود اختصاص می دهند. در میان رویکردهای دوگانه نیز، رویکرد دفعی – تهاجمی دارای بیشترین مقدار و بسامد و دفعی_ تدافعی دارای کمترین بسامد است. بسامد بالای این رویکرد ها در فضای ساختاری همراه با طرد و لعن های صریح، نفرین و... از سوی امام صادق علیه السلام ، نشان از خطر جدی ابو الخطاب و جریان وی برای شیعه دارد