narrations concerning respiratory hygiene and the prohibition of blowing on food under scrutiny

In the teachings of islamic law, maintaining hygiene and health holds a special place. for this reason, guidelines have been included in the system of religious knowledge in this area. among these, some of the recommendations in the narrations are thought-provoking and require investigation into their religious basis. one of these issues, which the present study focuses on, is the topic of respiratory hygiene and blowing on food and drinks, which several narrations in the shia tradition have prohibited. the present study, in a descriptive-analytical and problem-oriented approach, while identifying the categories of narrations related to the issue, critically examines this type of news. the outcome of the research indicates that, in terms of documentation, such news is not without controversy, and in terms of denotation, there is inconsistency between their meanings. however, according to the accepted and customary principle of reconciliation is preferable to rejection whenever possible, a certain minimum can be derived from these narrations and used as a basis for action. the research also addresses some of the possible forms and disputes regarding narrations related to blowing and strive to provide appropriate answers to them.

روایات ناظر به بهداشت تنفسی و نهی از دمیدن در غذا در ترازوی نقد

در آموزه‌های شریعت، رعایت طهارت و پاسداشت بهداشت و سلامت از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است. بدین‌جهت رهنمودهایی در منظومه معارف دینی در این زمینه گنجانده شده است. در این میان پاره‌ای از توصیه‌های وارده در روایات، تامل‌برانگیز بوده و ضرورت تحقیق پیرامون مدارک شرعی آن را می‌طلبد. از جمله این مسائل که اهتمام جستار حاضر بر مطالعه پیرامون آن شکل گرفته است، مقوله بهداشت تنفسی و دمیدن در خوراکی‌ها و نوشیدنی‌ها می‌باشد که روایاتی چند در تراث شیعی از این عمل نهی کرده‌اند. پژوهش حاضر در جستاری توصیفی-تحلیلی و رویکردی مسئله‌محور، ضمن شناسایی اصناف روایات وارد در مسئله، این سنخ از اخبار را در بوته نقد سندی و ارزیابی دلالی قرار داده است. برآیند پژوهش بیانگر آن است که از حیث سندی چنین اخباری خالی از مناقشه و ضعف نبوده و از لحاظ دلالی بین مدلول آن‌ها تنافی وجود دارد؛ لکن مطابق قاعده جمع مقبول و عرفیِ «الجمع مهما امکن اولی من‌الطرح»، می‌توان قدر متقینی از این روایات به دست داده و آن را مبنای عمل قرار داد. پژوهش همچنین به برخی از صور و مناقشات احتمالی در باب روایات ناظر به دمیدن نیز پرداخته و کوشیده است بدان‌ها پاسخی در خور ارائه نماید. برآیند پژوهش بیانگر آن است که از حیث سندی چنین اخباری خالی از مناقشه و ضعف نبوده و از لحاظ دلالی بین مدلول آن‌ها تنافی وجود دارد؛ لکن مطابق قاعده جمع مقبول و عرفیِ «الجمع مهما امکن اولی من‌الطرح»، می‌توان قدر متقینی از این روایات به دست داده و آن را مبنای عمل قرار داد.