requestors of hadith from imam riḍā (as) in nīshābūr: deficiencies and slippages

There is no doubt about the reception and stop of imam riḍā (as) in nīshābūr during his transfer to merw; however, there is inconsistency in the sources regarding those who held the reins of his mount and those who requested the narration of hadith. the present study, by compiling a library of research papers and presenting them in an analytical-descriptive manner, aims to provide a documented demarcation of the individuals who made the request. aḥmad ibn ḥarb nīshābūrī (d. 234 ah), ibn rāhwayh (d. 238 ah), muḥammad ibn aslam ṭūsī (d. 242 ah), muḥammad ibn rāfiʻ qushayrī nīshābūrī (d. 245 ah), yāsīn ibn naḍr nīshābūrī (d. 252 ah), yaḥyā ibn yaḥyā nīshābūrī (d. 226 ah), and muḥammad ibn yaḥyā dhuhlī nīshābūrī (d. 258 ah) are those whose names have been reported by reliable sources; however, including abū zurʻah rāzī (d. 264 ah), ibn khuzaymah sullamī nīshābūrī (d. 311 ah), abū alī thaqafī nīshābūrī (d. 328 ah), ᾱdam ibn abī ayās ʻasqalānī (d. 220 ah), naṣr ibn alī jahḍamī rāzī ḥanafī (d. 250 ah), and muʻallā ibn manṣūr rāzī ḥanafī (d. 211 ah) among them is shaky, and the evidence does not support it. these individuals were either not yet born, were not of an age to comprehend hadith, or lived in other regions. shia scholars must avoid accusations of historical distortion and fabrication by relying on authentic narrations.

درخواست‌کنندگان نقل حدیث از امام رضا (ع) در نیشابور

در استقبال و توقّف امام رضا (ع) در نیشابور، هنگام انتقال به مرو تردیدی نیست؛ ولی در تمسّک کنندگان به لگام مرکب ایشان و درخواست کنندگان نقل حدیث، ناهمگونی در منابع وجود دارد. راقم این سطور با گردآوری کتابخانه‌ای جستارها و ارائه آن به شیوه تحلیلی- توصیفی، کوشش کرده تا مرزبندی مستندی از اشخاص درخواست کننده ارائه دهد. احمد بن حرب نیشابوری(م 234 ق) ، ابن راهوَیه(م 238 ق)، محمد بن اسلم طوسی(م 242 ق)، محمد بن رافع قشیری نیشابوری (م 245 ق) یاسین بن نضر نیشابوری (م 252 ق)، یحیی بن یحیی نیشابوری (م 226 ق) و محمد بن یحیی ذُهلی نیشابوری(258ق) کسانی اند که منابع معتبر، نام آنان را گزارش کرده‌اند؛ اما شمردن ابو زُرعه رازی (م 264 ق)، ابن خزیمة سلمی نیشابوری (م 311 ق)، ابوعلی ثقفی نیشابوری (م 328)، آدم بن ابی ایاس عسقلانی (م 220)، نصر بن علی جهضمی (م 250 ق)و معلّی بن منصور رازی حنفی (م211ق) در شمار آنان، نااستوار و قرائن آن را تایید نمی‌کند. اینان یا زاده نشده بودند و یا در سنّ تحمل حدیث نبوده اند و یا در منطقه دیگر، زیست می کرده اند. نویسندگان مکتب تشیع باید با نقل معتبر، متّهم به تصحیف و جعل تاریخ نشوند.