critique of walīd ibn ṣāliḥ bāṣmad's claim regarding the apparent conflict in shia narratives about the birth of imam mahdi (as)

Shia hadith sources contain numerous narrations indicating the announcement of imam mahdi's (as) birth. however, other narrations seemingly contradict these, suggesting the concealment of his birth. in an arabic academic dissertation titled narrations regarding the mahdi in the authentic hadith books of the twelver shia: a critical study, walīd ibn ṣāliḥ bāṣmad uses these and similar narrations to argue that shia narratives on the mahdi are weak, contradictory, and irreconcilable, thus casting doubt on the shia concept of the mahdi itself . the present study, using a descriptive-analytical method, aims to address the objections raised in the aforementioned dissertation regarding imam mahdi's (as) birth. it first categorizes and reports the claim under two headings: narrations indicating the announcement of the birth and narrations indicating its concealment. then, by examining the chain of transmission (isnād) and text (matn) of each narration, it concludes that while credible narrations exist in both categories, based on both narrator-centered and context-centered approaches to evaluating authenticity, their apparent conflict can be resolved. the concealment of the birth refers to general concealment, while the announcement refers to disclosure to select individuals. this duality in concealment or announcement was necessitated by the oppressive circumstances of imam ḥasan al-ʻaskarī (as) time and was essential for protecting god's proof. therefore, these seemingly contradictory narrations are theologically reconcilable, and there is no need to prioritize one over the other.

نقد ادعای «ولید بن صالح باصمد» دربارۀ تعارض روایات شیعی مربوط به «ولادت امام مهدی (ع)»

در منابع حدیثی شیعه، علاوه بر روایات فراوانی که بر اعلان ولادت امام مهدی (ع) دلالت دارند، روایاتی دیگر نیز وجود دارند که در ظاهر با روایات دستۀ قبل در تعارض‌اند و دلالت بر اخفای ولادت امام مهدی (ع) دارند. در رساله‌ای دانشگاهی به زبان عربی با عنوان «الروایات الواردة فی المهدی فی الکتب الحدیثیة المعتمدة عند الشیعة الاثنی عشریة؛ دراسة نقدیة» نوشتۀ «ولید بن صالح باصمد» با تمسک به این روایات و امثال آن، ادعا شده که روایات شیعی در باب مهدویت، ضعیف، متعارض و غیر قابل جمع‌اند و لذا اصل مهدویت مورد نظر شیعه، محل تردید و تشکیک است. پژوهش حاضر، با هدف پاسخ به شبهات رسالۀ مذکور در خصوص ولادت امام مهدی (ع) و با استفاده از روش «توصیف و تحلیل»، ابتدا ادعای مطرح شده را ذیل دو بخش روایات دالّ بر اعلان ولادت و روایات دالّ بر اخفای ولادت دسته‌بندی و گزارش نموده، سپس با بررسی‌ سند و متن تک‌تک روایات، نتیجه می‌گیرد که گرچه بر اساس هر دو رویکرد اعتبارسنجی راوی‌محور و قرینه محور، روایات معتبری در هر دسته وجود دارند، اما می‌توان میان دلالت آن‌ها جمع کرد؛ بدین‌گونه که‌ منظور از اخفاء ولادت، اخفای عمومی و منظور از اعلان ولادت نیز، اعلان برای خواصّ است که این دوگانگی در اخفاء یا اعلان، متاثر از شرایط خفقان حاکم بر زمانۀ امام حسن عسکری (ع)، لازمۀ حفاظت از حجت خدا بوده است. لذا این دو دسته روایت به ظاهر متعارض، با یکدیگر قابل جمع دلالی هستند و نیازی به ترجیح یکی بر دیگری نیست.