روایت‌شناسی رمان بینوایان اثر ویکتور هوگو براساس الگوی ژرار ژنت

روایت، توصیف رویدادهای یک داستان به اشکال مختلف است و روایت‌شناسی دانشی است که شیوه‌های روایت و ساختار آن را تحلیل و‌ بررسی می‌کند. ژرار ژنت به‌عنوان یک محقق و یکی از نظریه‌پردازان موثر در علم روایت‌شناسی، اسلوب‌های جامعی از تحلیل روایت ارائه می‌دهد. با توجه به چند‌وجهی‌ بودن رمان بینوایان (اجتماعی، سیاسی، تعلیمی، روان‌شناختی و ...) در این پژوهش سعی بر آن است که این اثر به‌صورت تحلیلی یا کیفی براساس این وجه نیز، یعنی عناصر روایی ژرار ژنت بررسی شود تا ساختار و ساز‌و‌کار آن و فنونی که هوگو در این اثر خود به کار گرفته است مشخص شود. بررسی‌های صورت‌گرفته نشان می‌دهد که در رمان مذکور، زمان به سه دستۀ گذشته، حال و آینده تقسیم می‌شود و نویسنده با وجود خطی‌بودن زمان، از زمان آینده استفاده کرده و داستان را از حالت یکنواخت بودن نقل حوادث خارج کرده است. سه شیوۀ بسامد مفرد، مکرر و بازگو به‌وفور در طول داستان یافت می‌شود و بخش وجه مناسب با روایت در سراسر داستان آورده شده‌ است. بنابراین می‌توان چنین استنباط کرد که در ‌رمان بینوایان، هوگو توانسته است با خلق اثری یکدست و با بهره‌گیری از انواع فنون روایی بیشترین تاثیر را در ذهن و روان مخاطب بر‌ جای بگذارد.

the narratology of victor hugo's novel les miserables based on the theory of gerard genette

narration is the description of the events of a novelistic text in different forms, and narratology is a science that analyzes and examines the methods of narration and its structure. as a researcher and one of the most effective theorists of the science of narratology, gérard genette proposes comprehensive methods of narrative analysis. due to the aspects of the novel les misérables (social, political, educational, psychological, etc.), in this research, we try to analyze this work analytically or qualitatively, and this, by resorting to the narrative elements of gérard genette. to analyze the structure and mechanism of the novel, it is necessary to determine the techniques used by hugo. the studies carried out show that in the mentioned novel, time is divided into three categories: past, present, and future, and despite the linearity of time, the author used the future to prevent the story from falling into the monotony of the narration of events. the three modes of singular frequency, repeated frequency, and narrator frequency are found abundantly throughout the novel, and the aspect is also given by the narration throughout the narrative. therefore, it can be concluded that in les misérables, hugo was able to exert the greatest impact on the minds of his readership by creating a coherent work while using various narrative techniques.