بررسی مقایسه‌ای دو ترجمه از نمایش‌نامه دست‌های آلوده بر اساس نظریه‌ گرایش‌های ریخت‌شکنانه آنتوان برمن

درام یا نمایشنامه یکی از زیر مجموعه های مهم در حوزۀ متون ادبی است برگردان نمایشنامه با توجه به جنبه های کلامی و غیر کلامی با ترجمه سایر انواع ادبی تفاوت اساسی دارد. از دیدگاه آنتوان برمن (1942-1991م)، نظریه پرداز فرانسوی در حوزه مطالعات ترجمه در روند ترجمه و به خصوص ترجمه ادبی مترجم ممکن است دچار سیزده گونه گرایش تحریفی شود که در نتیجه به بافت اثر آسیب میرسد این پژوهش به شیوه توصیفی - تحلیلی با بهره گیری از نظریهٔ ریخت شکنانه برمن به بررسی دو ترجمه از پردۀ اول نمایشنامۀ دستهای آلوده سارتر میپردازد این نمایشنامه را جلال آل احمد و قاسم صنعوی ترجمه کرده اند برای داوری میان این ترجمه ها دو نکته را باید در نظر :گرفت نخست انتقال معنا . انتقال حال و هوای متن صرف آشنایی نسبی با زبان مبدا و مقصد و سپس و همچنین اندکی خلاقیت ادبی نمیتواند الزاماً ترجمه خوبی به بار بیاورد در پژوهش حاضر، پس از معرفی نظریه گرایشهای ریخت شکنانه تلاش خواهیم کرد به بررسی کاربست پذیری آن در نقد نمایشنامه ترجمه شده به فارسی و میزان اجراپذیری در صحنه نمایش بپردازیم.

a comparative analysis of two translations of the play dirty hands based on antoine berman's theory of deforming tendencies

drama has been one of the most important subcategories in the field of literary. this genre presents a special case because play translation is different from other types of translation in that it involves paying attention to both verbal and non-verbal aspects of the texts in their translations. antoine berman (1942-1991), a prominent theorist in the field of translation studies, claims that translators are prone to 13 deforming tendencies in the process of translation, particularly in literary translation, which results in textual deformation. the present descriptiveanalytical research aimed to analyze two translations of the first act of the play dirty hands by jalal al-e-ahmad and qasem sonavi, employing berman's deformation theory. in translation assessment two factors are of significance: conveying the meaning and conveying the mood. the mere fluency in source and target language and a touch of literary creativity will not result in a translation of high quality. in this case, both of the translators have conveyed the meaning successfully. however, jalal al-e-ahmad seems to be successful in capturing the mood and establishing hypertextual relations, thus, the context of the original has also been translated successfully. the study tried to introduce the theory of deforming tendencies, criticize the translation of dirty hands, and analyze the extent of its applicability on the stage.