تحلیل ترجمۀ فارسی «رویای آشنا » و «خاکسپاری» سرودۀ پل ورلن با پایۀ آراء اتکین

ترجمه عملی است که امکان تبادل افکار و دیدگاه‌های اندیشمندان و نویسندگان در سراسر دنیا را فراهم می‌کند. در میان متون مختلف ادبی، ترجمۀ شعر از نظر برخی از محققان دشوار و حتی غیرممکن به نظر می‌آید. مشکل اصلی، بازآفرینی ریتم و ضرباهنگی است که متن ادبی را به شعر مبدل می‌سازد و خود بخشی از معنای آن را در بر می‌گیرد. در میان شاعران فرانسوی، اشعار پل ورلن از جایگاه ویژه‌ای در ادبیات فرانسه برخوردار است، زیرا این شاعر نسبت به فرم، موسیقی و صدا بسیار حساس است. محمد رضا پارسایار به عنوان مترجم برخی از اشعار این شاعر، سعی کرده تا سازشی میان وفاداری به متن و زیبایی‌شناختی ابیات برقرار سازد.در این پژوهش سعی بر آن است تا ترجمۀ فارسی «رویای آشنا » و «خاکسپاری» سرودۀ ورلن را بر مبنای آراء افیم اتکین بررسی نماییم تا دریابیم آیا فرم، ریتم و ضرباهنگ آن به خوبی در زبان مقصد انتقال یافته است یا خیر. برای نیل به این مقصود، دسته‌بندی انواع ترجمۀ شعر به شیوه اتکین را ملاک کار خود قرار می‌دهیم و به بررسی میزان واگرایی و همگرایی میان اشعار ورلن و متون ترجمه شده توسط پارسایار در سطوح مختلف معنا، فرم، موسیقیایی، ریتم و صدا می‌پردازیم. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که پارسایار بیشتر از شیوه «ترجمه-بازآفرینی» استفاده کرده‌است.

analysis of the persian translation of my familiar dream and the burial of paul verlaine according to etkind

translation allows us to transmit and exchange ideas, reflections, and the vision of the world. but among the various literary texts, translation of poetry has been viewed impossible or difficult by several specialists of the field. the major difficulty is recreating the union of the meaning and sound which characterizes the poetry and is a part of the meaning of poems. among various poems, verlaine's poems have a special place, because this poet is very sensitive to the form, music, rhythm, and sonority of poems. the translator of a poem have to compromise between the fidelity to the text, which is not strictly exact, and finding the aesthetic effect. this study aimed to criticize the translation of verlaine's poems «my familiar dream» and «the burial» into persian to see if each poet's form, rhythm, and sound have transmitted well through the translation. for the analysis, the classification made by etkind was adopted. this study examined the divergence and the convergence between verlaine's poems and the texts translated by parsayar on different levels, such as the meaning, form, musicality, rhythm, sound, etc. the results showed that parsayar uses translation-recreation to translate verlaine's verses.