تحلیل استعاره‌های رایج پیرامون تنوع زبانی در اذهان کنشگران اجتماعی

پژوهش حاضر بر اساس رویکرد استعاره ای باتیستلا(battistella) و رویکرد سه لایه ای رویز(ruíz) به بازنمایی استعاره های رایجی می پردازد که در ارتباط با تنوع زبانی در اذهان کنشگران اجتماعی شکل گرفته است تا از این راه استعاره‌های غالب و برجسته‌تر را در ذهن این کنشگران مشخص نماید. داده های پژوهش به‌صورت هدفمند برگرفته از متون مطبوعاتی ایران است که در بازۀ زمانی پهلوی دوم تا عصر کنونی پیرامون مسئلۀ تنوّع زبان ها و تک زبانگی در این مطبوعات انتشار یافته است. پژوهش حاضر از نوع توصیفی- تحلیلی و گردآوری داده ها به صورت کتابخانه ای انجام شده است. در تحلیل داده ها به‌صورت کیفی و کمی مشخص شد که استعاره «زبان همچو ملت» بیشترین درصد را به خود اختصاص داده است. چنین بسامد بالایی حاکی از آن است که کنشگران اجتماعی بدون این که تنوّع زبانی و جوامع چندزبانۀ کشورهای دنیا را در نظر بگیرند، فرضشان بر این است که «زبان و ملت» رابطۀ دوسویه با هم دارند و با این استدلال که ناشی از استعارۀ «زبان همچو ملت» است، چنین تصوّر می کنند که تک زبانگی، سبب انسجام و اتحاد گویشوران در یک ملت می شود و تنوّع زبانی، منجر به تجزیه و ازهم‌گسیختگی ملت می شود.

analysis of common metaphors surrounding linguistic diversity in the minds of social actors

the present study, based on batistella’s metaphorical approach and ruiz’s three-layer framework, examines the representation of common metaphors related to linguistic diversity in the minds of social actors, aiming to identify the dominant and more prominent metaphors held by these actors. the research data were selectively collected from iranian press texts published from the pahlavi ii era to the present day, concerning the issue of language diversity and monolingualism. this study is descriptive-analytical, and data collection was conducted through library research. qualitative and quantitative analysis revealed that the metaphor “language as a nation” holds the highest frequency. this high frequency indicates that social actors, without considering linguistic diversity and multilingual societies worldwide, assume a reciprocal relationship between “language and nation.” based on the reasoning derived from the metaphor “language as a nation,” they believe that monolingualism leads to cohesion and unity among speakers of a nation, while linguistic diversity results in fragmentation and disintegration of the nation.