گفتمان روایی در داستان ( کانونی سازی در داستان صد احساس پنهان اثر امی تن )

بر اساس نظریۀ روایت ژرارد ژنت، در هر داستانی دو پهنۀ داستانی و گفتمانی وجود دارد. پهنۀ داستانی به رویدادها و پهنۀ گفتمانی به تصویر آن رویدادها در متن روایت بستگی دارد. شخصی که روایت می‌کند راوی است و شخصی که آن تصویر را در دنیای داستانی می‌بیند شخص کانونی‌ساز است. مسئلۀ روایت دائمی است اما کانونی سازی موقتی است. با کانونی سازی، شخصیت داستان شخصیت‌های دیگر را مشاهده کرده و به ایده‌های با ارزشی پی می‌برد که درک او را عمیق‌تر می‌کند. در داستانی که روایت‌گر اول شخص می‌باشد، راوی با صدای خاصی رفتار شخص کانونی را باز می‌گوید تا درک او را از طریق کانونی‌سازی‌های درونی و بیرونی آشکار کند. در داستان صد احساس پنهان، اولیویا راوی اول شخص و شخص کانونی است. بنابراین، راوی و شخص کانونی بر هم انطباق دارند. او صد احساس پنهان کوان، خواهر ناتنی‌اش را از طریق تجربه و تک‌گویی درک و بازگویی می‌کند. مقالۀ حاضر دیدگاه جدید از کارکرد روایت در کانونی‌سازی را با در نظر گرفتن نظریۀ روایت ژنت بررسی می‌کند و به این سوال پاسخ می‌دهد که چگونه نویسنده یا راوی ساختار داستان را از طریق کانونی‌سازی اولیویا که درک خود را با خواننده به اشتراک می‌گذارد پایه‌گذاری می‌کند. ضمن اینکه روش انجام پژوهش نیز توصیفی-تحلیلی است.

narrative discourse in the story (focalization in amy tan's the hundred secret senses)

according to genette's narrative theory, there are two levels of story and discourse in fiction. the story level deals with the events, and the discourse level is the image of them the narrator narrates at the level of a text. the person who narrates is the narrator, and the person who sees is the focalizer in the diegesis. the narrating instance is constant, but the focalizing changes. by focalization, the character observes the other characters and perceives useful idea that takes her to a higher level of understanding. in a first-person narrative, the narrator, with a particular voice, recounts the conception of the focalizer's manner to reveal the perception through variable internal/external focalization. in the hundred secret senses, olivia is the first-person narrator and the main focalizer. thus, the narrator and the focalizer coincide. she comprehends kwan's hundred secret senses through experiencing and interior monologue. the present paper investigates new insight into the workings of narrative by looking at olivia's focalizations in this text under the light of genette's narrative theory. the article examines how the author/narrator establishes the story's structure through olivia's focalization and shares the perception with the reader.