تاثیر پاداش بر شادکامی در محیط کار با توجه به نقش میانجی درگیری کاری

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان رابطه پاداش بر شادکامی با نقش میانجی درگیری کاری در کارکنان مرکز آموزش جهاد کشاورزی استان تهران صورت پذیرفت. روش: روش پژوهش از نظر هدف؛ کاربردی و  از نظر روش اجرا یک تحقیق توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه کارکنان شاغل در مرکز آموزش جهاد کشاورزی استان تهران در سال 1398 بود که در مجموع 460نفر بودند که تعداد 210 نفر از آن ها بر اساس جدول مورگان و به شیوه نمونه گیری تصادفی ساده به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه درگیری در کار شافلی و همکاران (2002)، پاداش پاجو و همکاران (2010) و شادکامی در محیط کار آکسفورد (1998) بودند. داده های جمع آوری شده با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری از طریق نرم افزار smart pls 3 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: نتایج نشان داد که متغیر پاداش با ضریب مسیر 0.351 و مقدار معناداری 2.640 بر شادکامی در محیط کار از طریق نقش میانجی درگیری کاری تاثیر دارد(0.01≥p). نتیجه گیری: باتوجه به یافته های پژوهش؛ مدیریت سازمان می تواند با به کارگیری صحیح و هدفمند مکانیسم های پاداش های مالی و غیر مالی شادکامی در محیط کار را بهبود بخشد و درگیری کاری کارکنان را افزایش دهد.

the effect of reward on happiness in the workplace due to the mediating role of work involvement

aim: this study aimed to investigate the relationship between reward and happiness with the mediating role of work conflict among the employees of the agricultural research education and extension organization in tehran. methods: the research method is applied in terms of purpose and description-survey research in terms of implementation method. the statistical population of this study included all employees working in the agricultural jihad training center of tehran province, that is, a total of 460 people, 210 of whom were selected as a statistical sample based on the morgan table and simple random sampling. research tools included schaufeli and bakker’s measurement of work engagement (2002), the reward satisfaction scale of paju et al. (2010), and the oxford happiness inventory (1998). the collected data were analyzed using structural equation modeling with smart pls software. results: a significant relationship was observed between the research variables and the research model (p≤0.01). conclusion: according to the research findings, by managing the organization correctly and purposefully, financial and non-financial reward mechanisms can improve happiness in the workplace and increase employee engagement.