شناسایی و رتبه بندی مولفه های موثر بر بهسازی کارکنان (مطالعه موردی: دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی)

مقاله حاضر، راهنمایی کاربردی در زمینه شناسایی و رتبه‌بندی شاخص‌های بهسازی کارکنان است که قصد دارد با استفاده از روش‌های آمار پارامتریک شاخص‌ها را شناسایی و توسط تکنیک ahp به رتبه‌بندی شاخص‌ها بپردازد. نگارنده در این مقاله ابتدا با استفاده از مستندات مرتبط و سپس با نظرسنجی از خبرگان، شاخص‌های ارزیابی توانمندی کارکنان، معیارها و زیرمعیارهای اولیه رتبه‌بندی آنها را شناسایی و تدوین کرده و به طراحی ساختار سلسله مراتبی اقدام ورزیدند. درپایان، با استفاده از پرسشنامه طراحی شده و سپس با استفاده از نرم افزار expert choice شاخص‌های ارزیابی توانمندی کارکنان با توجه به معیارهای تعیین شده، رتبه‌بندی شدند. هدف از تحقیق حاضر شناسایی و رتبه‌بندی مولفه‌های موثر بر توانمند سازی کارکنان دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی تهران بوده است. بدین منظور از جامعه آماری به حجم 493 نفر، تعداد 216 نفر از کارکنان دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی تهران به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب و به پرسشنامه تحقیق (محقق ساخته که روایی آن توسط اساتید محترم راهنما و مشاور مورد تایید قرار گرفته و پایایای آن توسط آلفای کرونباخ برابر با 98%، مورد تایید قرار گرفته است) پاسخ گفته‌اند (دلاور، 1396). در پایان نتایج به دست آمده از این پرسشنامه‌ها به کمک آزمون تی تک نمونه‌ای مورد تحلیل قرار گرفته و نتایج نشان داد که تمام شاخص‌های توانمندسازی در انجام امور محوله ی کارکنان موثر است. نتایج همچنین نشان داد شاخص آموزش از همه اولویت بیشتری دارد و از زیر شاخص‌ها تخصص و فن دارای اولویت بیشتری است.