افزایش زیست فراهمی روی با مصرف منابع آلی روی در مرغ های تخمگذار

هدف از پژوهش حاضر مقایسه زیست فراهمی روی با مصرف منابع آلی و معدنی روی در مرغ های تخمگذار بود. در این پژوهش از 240 قطعه مرغ تخم گذار hy-line w-36 55 هفته در قالب طرح کاملا تصادفی با 5 تیمار و 6 تکرار (هرتکرار 8 قطعه مرغ) استفاده شد. تیمارهای آزمایشی شامل تیمارهای شاهد (فاقد سطوح اضافی روی)، دوم (حاوی 60 میلی‌گرم سولفات روی در یک کیلوگرم خوراک)، سوم (60 میلی گرم ‌روی‌متیونین در یک کیلوگرم خوراک)، چهارم (60 میلی گرم ‌فسفات دی هیدروژن روی در یک کیلوگرم خوراک) و پنجم (حاوی60 میلی گرم ‌روی ‌کربوهیدرات در یک کیلوگرم خوراک) بودند. میزان روی پوسته تخم مرغ و غلظت روی خون در انتهای آزمایش اندازه گیری شدند. نتایج نشان داد که میزان عنصر روی پوسته تخم مرغ مرغ های تغذیه شده با جیره حاوی روی کربوهیدرات به طور معنی داری بیشتر از جیره حاوی روی سولفات بود. همچنین غلظت روی در خون مرغ های تغذیه شده با جیره حاوی روی متیونین به طور معنی داری بالاتر از سایر تیمارهای آزمایشی بود. به طور کلی نتایج نشان داد که استفاده از منابع آلی روی در مقایسه با سولفات روی باعث بهبود میزان روی پوسته تخم مرغ و غلظت روی خون می شود.