مروری بر امنیت زیستی در کارخانه‌های تولید خوراک طیور

ورود اجرام پاتوژن، جانوران و عوامل غیر زنده به خوراک می‌تواند به طور مستقیم و غیر مستقیم موجب تحمیل آسیب های اقتصادی به صنعت پرورش طیور و حتی سیستم بهداشت عمومی شده و تولیدات حیوانی را محدود کند. امنیت زیستی به مجموعه ای از اقدامات گفته می‌شود که به منظور کاهش خطرات و پیامدهای ورود عوامل بیولوژیک و غیر بیولوژیک به مجموعه صورت می‌گیرد. رعایت اصول امنیت زیستی در کارخانه خوراک طیور به منظور جلوگیری از ورود اجرام پاتوژن، محافظت از سلامت گله، کاهش خسارت اقتصادی و اطمینان از ایمنی محصول نهایی ضروری است. امنیت زیستی مفهومی پیش از احداث مجموعه آغاز شده و موقعیت جغرافیایی و ویژگی های منطقه، فاصله از سایر تاسیسات و تراکم آنها را بررسی می‌کند. هنگام طراحی و ساخت کارخانه خوراک، لازم است فضاهای پاکسازی و ضد عفونی، محدوده قرنطینه، سیستم دفع ضایعات و موقعیت بخش های مختلف کارخانه نسبت به هم به طور مناسب و براساس الگوهای امنیت زیستی ساختاری در نظر گرفته و اجرا شوند. در امنیت زیستی اجرایی، هر گونه ورود و خروج به مجموعه باید با رعایت اصول بهداشتی از پیش تعیین شده انجام و ثبت شود. ورود میکروارگانیسم ها، بندپایان، جوندگان و پرندگان به خوراک، آسیب های بهداشتی و خسارات اقتصادی زیادی را در پی دارد که با دقت و تداوم در پاکسازی و ضد عفونی، دفع ضایعات و کنترل شرایط محیطی مثل دما و رطوبت، می‌توان از بروز آن ها جلوگیری کرد. تولید یک فراورده به عنوان خوراک طیور از مواد اولیه، فرایند های متعددی را شامل می‌شود که هر لحظه نیازمند کنترل دقیق است. طراحی صحیح برنامه و به روز رسانی آن، آموزش به کارکنان و در نهایت سرمایه گذاری در حوزه امنیت زیستی، تحقق اهداف تولید و سودآوری را تضمین می‌کند.