اثرات سطوح جیره ای مختلف بره موم زنبورعسل بر پارامترهای خونی مرغ های تخمگذار مُسن

مطالعه حاضر به منظور ارزیابی اثر استفاده از سطوح مختلف پودر بره‌موم زنبور عسل بر پارامترهای خونی مرغ‌های تخم‌گذار مُسن طراحی و اجرا شد. در تحقیق حاضر تعداد 192 قطعه مرغ تخمگذار های‌لاین سویه w-36 با سن 50 هفته در قالب طرح کاملاً تصادفی بین 4 تیمار و 6 تکرار و 8 قطعه پرنده در هر تکرار توزیع شدند. در مطالعه حاضر، پیش از شروع تخصیص خوراک های آزمایشی، دو هفته به منظور عادت دهی در نظر گرفته شد و در طی این مدت پرندگان با جیره پایه (تیمار شاهد) تغذیه شدند. طول دوره آزمایش 8 هفته به طول انجامید که در انتهای دوره آزمایش با خونگیری از ورید بال میزان مالونیل‌دی‌آلدئید، ظرفیت آنتی‌اکسیدان کل، پروتئین کل، اسید اوریک و آنزیم های کبدی (آسپارتات آمینوترانسفراز، آلانین آمینوترانسفراز و آلکالین فسفاتاز) ارزیابی شد. پس از تهیه بره‌موم تازه از زنبورستان، ابتدا فریز شده و سپس به منظور استفاده در تجزیه و تحلیل ترکیبات شیمیایی آن در آزمایشگاه و خوراک مصرفی پرندگان آسیاب و پودر شد. تیمارهای آزمایشی پژوهش حاضر شامل 1) تیمار شاهد (فاقد بره موم)؛ 2) تیمار حاوی 1/0 درصد؛ 3) 2/0 درصد و 4) 3/0 درصد مکمل سازی شده با پودر بره موم بودند. بررسی پارامترهای خون نشان داد که سطح اوریک اسید خون در پرندگان تغذیه شده با خوراک های حاوی 3/0 درصد پودر بره موم در مقایسه با پرندگان گروه شاهد بطور معنی‌داری افزایش یافت (05/0>p). ظرفیت آنتی‌اکسیدانی کل خون در گروه خوراک های 2/0 درصد 3/0 درصد پودر بره موم نسبت به گروه شاهد و 1/0 درصد بره موم بطور معنی داری افزایش داشت (05/0>p). بطور کلی، به منظور بهبود پارامترهای خونی، به ویژه ظرفیت آنتی اکسیدانی، می توان استفاده از سطوح جیره ای مختلف بره موم در تغذیه مرغ های تخمگذار مُسن تا سطح 3/0 درصد را توصیه نمود.