اثر تراکم پرنده در قفس و اندازه ذرات کربنات کلسیم بر استئوپروزیس مرغ های تخم‌گذار در اواخر دوره تولید

این آزمایش به منظور بررسی اثر تراکم پرنده در قفس و اندازه ذرات کربنات کلسیم بر تراکم و مقاومت استخوان مرغ های تخم‌گذار سویه نیک چیک در اواخر دوره تولید انجام شد. این آزمایش با چهار تیمار و چهار تکرار و دو سطح تراکم پرنده در قفس )3 و4 پرنده در هر قفس) و دو سطح اندازه ذرات کربنات کلسیم)2-1 و 4-2 میلی متر( و هر تکرار شامل 2 قفس مجاور یکدیگر بود به مدت 8 هفته پرورش طراحی شد. علاوه بر جیره پایه شامل تیمار های 3،2،1و4 بود که با اندازه ذرات خوراک 2-1 و 4-2 میلی-متر کربنات کلسیم که هر کدام به ترتیب به گونه ای که با 3 پرنده ( با تیمار های1و2) و 4پرنده با (تیمار های3 و4) تنظیم گردیدند. سپس در اواخر دوره 2 قطعه مرغ از هر تکرار، کشتار و استخوان درشت نی جدا و در نهایت تراکم و مقاومت آن ها، تعیین گردیدند. هدف اصلی این آزمایش بهبود آسایش و رفاه پرنده و افزایش تولید و جلوگیری از ضرر اقتصادی ناشی از تلفات و مشکلات اسکلتی بود. به طور کلی در این راستا مشخص شد که تراکم پرنده در قفس و اندازه ذرات کربنات کلسیم بر تراکم و مقاومت استخوان اثر نداشته است (05/0