ضرورت و اهمیت تربیت جسمانی در کودکی از نگاه نهج البلاغه

در نهج البلاغه ورزش ها و تربیت بدنی های حلال و شرعی، مثبت، سالم و نشاط آفرین به عنوان یک اصل جداناپذیر از زندگی سالم و حیات معقول شناخته شده است. امام علی علیه السلام علاوه بر ورزش های حرکتی و بدنی به ورزش های فکری و اخلاقی نیز پرداخته است. پژوهش حاضر به روش مروری کتابخانه ای انجام شده است که هدف از آن بررسی ضرورت و اهمیت تربیت جسمانی در کودکی از نگاه نهج البلاغه بود. نتایج پژوهش نشان می دهد که مبنای نهج البلاغه این است که ورزش و تربیت بدنی باید حلال و شرعی، سالم و نشاط آفرین باشد. از جمله ورزش ها و تربیت بدنی های حلال و شرعی، سالم و نشاط آفرین که در نهج البلاغه بدان پرداخته شد عبارتند از: هر گونه تفریح و لذت های حلال و شرعی، سالم و نشاط آفرین، این عبارت امام عام است و مصادیق و گونه های بسیاری از ورزش های سالم را شامل می شود. اسب سواری و اسب دوانی، ورزش های رزمی از جمله ورزش های سالم و نشاط آفرینی هستند که در نهج البلاغه بدان پرداخته شد. از برخی از این گونه های ورزشی به صراحت نام برده شد و به برخی دیگر به طور ضمنی و از سیاق عبارت برداشت می شود. در حقیقت معرفی مصادیق و گونه های ورزشی از باب نمونه است و بقیه مصادیق و گونه ها، به عقل و نیاز زمان و مکان واگذار می شود.