رابطه خردمندی و حساسیت اخلاقی با تعامل همسالان در دانش آموزان متوسطه اول شهر بیرجند

با عنایت به اهمیت مقطع نوجوانی، شناخت ویژگی‌های این گروه به‌منظور تدوین برنامه های جامع یاددهی- یادگیری از اهمیت خاصی برخوردار است. یکی از این ویژگی‌های مهم، ادراک نوجوان از ارتباط با همسالان است که به‌عنوان یکی از مهم‌ترین چالش های فراخنای نوجوانی می‌تواند زمینه‌ای در جهت تحقق خود واقعی و به‌عنوان یکی از عوامل پیش‌بینی کننده رشد قضاوت و حساسیت اخلاقی و خردورزی باشد. هدف از پژوهش حاضر، بررسی رابطه ﺧﺮدﻣﻨﺪی و ﺣﺴﺎﺳﯿﺖ اﺧﻼقی ﺑﺎ ﺗﻌﺎﻣﻞ ﻫﻤﺴﺎﻻن در داﻧﺶ آموزان ﻣﺘﻮﺳﻄﻪ اول ﺷﻬﺮ ﺑﯿﺮﺟﻨﺪ بود. بدین منظور، طرح پژوهش حاضر از نوع همبستگی می باشد. جامعه آماری پژوهش، کلیه دانش آموزان دختر و پسر دوره اول متوسطه شهر بیرجند در سال تحصیلی 1403-1402 بودند که جمعاً مشتمل بر 1670 نفر بودند. از کل جامعه مورد پژوهش، تعداد 312 نفر از آن‌ها به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه‌های سه‌بعدی خردمندی ws-3d آردلت (2000، 2003، 2011)، پرسشنامه حساسیت اخلاقی ناروائز (2001) و پرسشنامه‌ ادراک از ارتباط با همسالان چو و چانگ (2012) بودند. داده‌های استخراج شده با ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندمتغیره با استفاده از نرم‌افزار spss تجزیه ‌و تحلیل شدند. یافته‌های پژوهش نشان داد که بین خردمندی و حساسیت اخلاقی رابطه معنی‌دار وجود دارد و نیز بین خردمندی و تعامل با همسالان دانش آموزان رابطه معنی‌دار وجود دارد. همچنین بین حساسیت اخلاقی و تعامل با همسالان در بین دانش آموزان مقطع متوسطه رابطه معنی‌داری وجود دارد. بنابراین با عنایت به یافته های فوق می‌توان نتیجه گرفت که برای ترویج تعاملات مثبت در ﻫﻤﺴﺎﻻن، بهتر است بر تقویت ﺧﺮدﻣﻨﺪی و ﺣﺴﺎﺳﯿﺖ اﺧﻼقی در برنامه‌ریزی‌های تربیتی و آموزشی بیشتر تاکید شود.