مقایسه اثربخشی برنامه آموزشی تدوین شده مبتنی بر حافظه کاری شناختی با برنامه آموزشی مبتنی بر حافظه کاری عاطفی بر بهبود ابعاد شناختی - عاطفی دانش آموزان با اختلال یادگیری ویژه با آسیب ریاضی

هدف از پژوهش حاضر، مقایسه اثربخشی برنامه آموزشی تدوین شده مبتنی بر حافظه کاری شناختی بدلی با حافظه کاری عاطفی شوایزر بر بهبود حل مساله، بازداری شناختی، نگرش به ریاضی و اضطراب دانش آموزان دارای اختلال یادگیری ویژه با آسیب ریاضی بود. مطالعه حاضر در دو بخش کیفی و کمی بررسی شد. در بخش کیفی به تدوین دو بسته آموزشی شناختی و عاطفی پرداخته شد. در بخش اول پژوهش بسته آموزشی حافظه کاری شناختی بر اساس مدل بدلی تدوین شد. در بخش دوم پژوهش و در جهت تدوین بسته حافظه کاری عاطفی، واژگان ریاضی بر اساس بار هیجانی شاد، غمگین و خنثی و بر اساس ابعاد خوشایندی- برانگیختگی ارزیابی و سپس تغییرات لازم در نرم افزار حافظه کاری عاطفی شوایزر اعمال گردید. در بخش دوم پژوهش هر دو بسته آموزشی در قالب یک طرح نیمه آزمایشی با دو گروه آزمایش (15 نفر) و یک گروه کنترل (15 نفر) با پیش آزمون-پس آزمون اجرا شد. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی دانش آموزان دختر و پسر دارای اختلال یادگیری ویژه با آسیب ریاضی دوره ابتدایی مراکز اختلالات یادگیری شهر اصفهان بود که در سال تحصیلی 1400-1401 به این مراکز مراجعه نموده اند. در این راستا 45 نفر از دانش آموزان به روش هدفمند انتخاب شده و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل جایگزین شدند. هر دو گروه آزمایشی مداخلات مبتنی بر حافظه کاری شناختی- عاطفی را در 14 جلسه و به مدت 60 دقیقه دریافت کردند. آزمودنی ها قبل و بعد از آموزش، به پرسش نامه های حل مساله محقق ساخته، آزمون استروپ عددی جان رایدلی (1935)، نگرش به ریاضی آیکن (1971) و اضطراب ریاضی چیو و هنری (1990) پاسخ دادند. پس از اتمام مداخله و به فاصله یک ماه پس از آن، مرحله پیگیری انجام شد. داده های پژوهش به کمک تحلیل واریانس آمیخته با اندازه گیری مکرر تحلیل شد. نتایج تحلیل بیانگر آن بود که بین اثربخشی دو روش آموزشی شناختی و عاطفی تفاوت معناداری مشاهده نشد.