بررسی نحوه آموزش چندفرهنگی در برنامه آموزشی ابتدایی با تکیه ای بر سند تحول بنیادین

آموزش چندفرهنگی رویکردی تربیتی است که به شناخت، احترام و تعامل میان فرهنگ‌های مختلف در نظام آموزشی می‌پردازد (باقری، 1396). با توجه به تنوع قومی و فرهنگی کشور، بررسی نحوه اجرای این آموزش در دوره ابتدایی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است (نوری، 1397). هدف اصلی این پژوهش، تحلیل و بررسی جایگاه آموزش چندفرهنگی در برنامه آموزشی ابتدایی با تمرکز بر سند تحول بنیادین بوده است. روش پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی با رویکرد کیفی است که به روش اسنادی و با استفاده از منابع کتابخانه‌ای انجام شده است. جامعه آماری متخصصان تعلیم و تربیت و کارشناسان آموزش چندفرهنگی بوده است. ابزار گردآوری اطلاعات تحلیل اسنادی می‎باشد. مهم‌ترین یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که سند تحول بنیادین علی‌رغم تاکید بر تربیت اسلامی-ایرانی، ظرفیت‌های مناسبی برای آموزش چندفرهنگی دارد (مهرمحمدی، 1394). همچنین، مطالعه نشان داد که راهکارهای عملیاتی برای آموزش چندفرهنگی در برنامه درسی ابتدایی نیاز به بازنگری و تقویت دارد (ملکی، 1395). نتیجه‌گیری پژوهش حاکی از آن است که ادغام رویکرد چندفرهنگی در برنامه آموزشی ابتدایی می‌تواند منجر به تقویت همبستگی اجتماعی، احترام متقابل و درک تفاوت‌های فرهنگی شود (صالحی، 1398). در این راستا، پیشنهاد می‌شود برنامه‌ریزان آموزشی با بازنگری راهبردی، زمینه‌های عملیاتی‌سازی آموزش چندفرهنگی را در نظام تربیتی فراهم آورند.