ساخت و مشخصه یابی هیدروژل کیتوسان–آگارز تقویت‌شده با هیدروکسی‌آپاتیت و نانوفیبر سلولز: به‌عنوان جایگزین بافت غضروف

مطالعات نشان می‌دهد که سلول‌های استرومایی مغز استخوان منبع بالقوه استئوبلاست ها و کندروسیت ها هستند و می‌توانند برای بازسازی بافت های آسیب‌دیده با استفاده از رویکرد مهندسی بافت استفاده شوند. همچنین، داربست‌های پایه کیتوسان به دلیل ویژگی‌های منحصربه‌فرد خود، گزینه‌ای مناسب برای کاربرد در مهندسی بافت محسوب می‌شوند. هدف از این مطالعه، استخراج کیتوسان از ضایعات پوسته میگو و استفاده از آن در ساخت و مشخصه یابی داربست‌های کامپوزیت زیستی برای کاربرد در ترمیم بافت غضروف می باشد. در این راستا، کیتین استخراج‌شده از پوسته میگو تحت فرآیندهای پروتئین زدایی و استیل ‌زدایی قرار گرفت تا کیتوسان موردنظر به دست آید. در این پژوهش تهیه هیدروژل برپایه کیتوسان_آگارز تقویت-شده با هیدروکسی آپاتیت و نانو فیبر سلولز به عنوان جایگزین برای درمان غضروف انجام‌شده است. بر همین اساس داربستی با کیتوسان 2 درصد و آگارز 1 درصد تولید و مورد بررسی قرار گرفته است. حداکثر کرنش ثبت‌شده حدود 25٪ و حداکثر تنش فشاری به میزان165/0 کیلو پاسکال اندازه‌گیری شد و طبق بررسی‌های مکانیکی هیدروژل مذکور رفتار ویسکوالاستیک از خود نشان داد. مورفولوژی و خواص فیزیکی آن بررسی گردید که پراکندگی یکسان ذرات درون هیدروژل و خواص آب‌دوستی مناسب تا 30 درصد وزن خشک را نشان داد.