اثر تعداد و موقعیت گیت بر استحکام کششی قطعات پلی اکسی متیلن (pom): بررسی تجربی یک نمونه صنعتی

در این مقاله تاثیر تعداد و موقعیت گیت در سیستم راهگاهیِ قالب بر استحکام کششی قطعات پلیمری از جنس پلی اکسی متیلن (pom) گرید n109 مورد بررسی و نتیجه‌گیری قرار گرفته است. برای رسیدن به اهداف پژوهش، نمونه‌های کشش از جنس پلی اکسی متیلن، بر اساس استاندارد d638 در دو گروه طراحی و ساخته شد. گروه اول دارای یک گیت و موقعیت آن در وسط نمونه کشش و گروه دوم دارای دو گیت و موقعیت آنها در دو سر نمونه کشش است. با استفاده از نرم افزار مولدفلو وضعیت پر شدن حفره‌های قالب و خط جوش مورد ارزیابی قرار گرفت و ابعاد سیستم راهگاهی برای پر شدن یکسان حفره‌های قالب طراحی و شبیه سازی شد. با استفاده از نتایج بدست آمده از نرم افزار مولدفلو، قالب تزریق پلاستیک برای تولید نمونه‌های کشش، طراحی و ساخته شد. قالب بر روی ماشین تزریق پلاستیک نصب و نمونه‌های کشش در دما، فشار و زمان معین، تولید شدند. برای بهتر مشخص شدن موقعیت خط جوش از رنگدانه قرمز به نسبت نیم درصد در پلیمر استفاده شد. نمونه‌ها در آزمایشگاه مقاومت مصالح تحت آزمایش کشش قرار گرفتند و نتایج نمودار تنش کرنش به دست آمد. استحکام در نمونه‌ای که دارای خط جوش است با توجه به میزان کرنش به طور متوسط به میزان 7% کمتر از نمونه بدون خط جوش است. فاکتور خط جوش در حدود 0.93 است. در پایان نتایج مطالعات تجربی از تاثیر موقعیت گیت بر روی استحکام به شکست یک قطعة صنعتی ارائه شده است.