فاصله گرفتن از محتواهای غنی و اصیل و تاثیر آن در ناکارآمدی اصالت هیات در تربیت توحیدی نسل آینده

پشتوانه هیات در طول تاریخ، یک نهضت توحیدی اصیل و اثرگذار در تمام شئون تربیتی انسان‌ساز می‌باشد و رسالت اصیل و بنیادین هیات در ارتباط با این حرکتِ زنده و زنده کننده، رسانه و همسو و همسان‌سازی جمعی و اجتماعی از خانواده تا اجتماع جهانیِ عصر ظهور حضرت ولی‌عصر ارواحنافداه می‌باشد. لذا آنچه در صیانت و حفاظت از این امر مهم و جریان ساز، حیاتی به شمار می‌آید، پایبندی به محتواهای غنی و اصیل است که اصالت هیات را شکل می‌دهد و مقصد و مطلوب آن را سرعت بخشیده و سبب اثرگذاری مطلوب در تربیت نسل توحیدی و تمدن ساز آینده خواهد شد؛ اما فاصله گرفتن از این پشتوانه اصیل می‌تواند یک آسیب جدی در شکل‌دهی جریان تربیت محیطی نسل آینده شده و حرکت‌های فاشیستی جایگزین این تکیه‌گاه تربیتی شود. زیرا آنچه مورد جذب افکار احساسی و عملکردهای موثر در دنیای امروزی است، واقعیت حقیقی و بی غل و غش بودن محتوایی می‌باشد که این شاخصه را به عینه در جریان بزرگ اربعین، دنیا را شگفت‌زده کرده است و هر آنچه به آن اصالت محتوایی نزدیک‌تر باشیم غنی‌تر و موثرتر خواهیم بود. این پژوهش بر اساس مطالعات میدانی و بازخوردهای میدانی از تجربیات تلخ هیات‌های مبتلا به این آسیب با ارائه پیشنهادهای جذاب سازی و فنی ارائه محتوایی اصیل، به ارائه راهکارهایی برای دفع این آسیب جدی با محوریت تربیت توحیدی نسل آینده در بستر هیات می‌پردازد.