پیشگیری اجتماعی رشدمدار در هیئات و اثرکرد آن در کاهش آسیب‌پذیری نوجوانان

شیوع روزافزون اثرپذیری منفی نوجوانان از بسترهای ارتباطی مجازی و گسترش انواع آسیب‌ها و انحرافات نوپدید در این نسل جهانی، ذهن و اندیشه اندیشمندان علوم اجتماعی، سیاستمداران، تصمیم‌سازان و تصمیم‌گیران سرتاسر جهان را به خود درگیر کرده که تحلیل‌های متفاوتی از آن ارائه شده است. در کشور ایران اسلامی نیز پدیده‌های نوظهوری به‌تبع گستره اثرگذاری فضای مجازی پدید آمده که غالباً جایگشت آن، در حوزه «انحرافات و آسیب‌های اجتماعی» است؛ ازاین‌رو پیشگیری از آن، مهم‌ترین راهبرد متصور مقابله‌ای با شیوع آن‌هاست. با توجه به اینکه «پیشگیری اجتماعی رشدمدارانه» از آسیب‌های اجتماعی، علل و عوامل آن، اعم از علل و عوامل اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی را مورد بررسی قرار داده و هدف از آن، جلوگیری از بروز «اندیشه و تفکر» انحرافی در ذهن افراد است، توجه ویژه به نهادها و گروه‌های اجتماعی همچون خانواده، مدرسه، گروه همسالان می‌تواند نقش قابل‌توجهی در کاهش این آسیب‌ها و انحرافات در این نسل نوجوان داشته باشد. مبتنی بر آموزه‌های عینی و تجربی حاصله، از بین این نهاد و گروه‌های اجتماعی، «هیات‌های مذهبی» در صورت «تبیین صحیح» و «التزام به برخی اصول» می‌توانند با آزادسازی ظرفیت‌ها و عملیاتی نمودن کارکردهای خود، نقش منحصربه‌فردی در اثرگذاری ملموس بر نو/جوانان، به نسبت سایر نهادها ایفا کند که متاسفانه همواره مورد غفلت تصمیم‌سازان و تصمیم‌گیران بوده است. این مقاله در نظر دارد ضمن تبیین کیفیت ایفای نقش هیات‌های مذهبی در زمینه پیشگیری اجتماعی رشدمدار، به اثرکرد آن در کاهش آسیب‌پذیری نوجوانان نیز بپردازد.